بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — الصفحة ٣٠٦

5 پاره‌اى از سخنان حكمت آميز على « ع »

بايد بستگان تو در ظلم و ستم تو طمع نكنند و دشمنانت از عدالت تو مأيوس نگردند .

هرگز با كسى كه آن چنان كه تو او را بر خودت برترى مى دهى او تو را بر خودش ترجيح نمى دهد ، مسافرت مكن .

راه رفتن پياده بهمراه سواره ، موجب فساد سواره و خوارى پياده است .

در مجلس خود با كسى نجوى مكن ، و اگر بخشم آمدى بلند شو ، و در حال خشم قضاوت مكن .

آگاه باشيد چنان كه از روى ترس كار مى كنيد از روى رغبت نيز كار كنيد .

هرگاه برادرانت شبانه بر تو وارد شدند آنچه در خانه‌دارى از آنان ذخيره مكن و خود را در بيرون خانه براى آنان به زحمت ميانداز .

بدترين برادران كسى است كه انسان بخاطر او به زحمت بيافتد .

از هر كارى كه اگر از كنندهء آن بپرسند ، آن را انكار مىكند ، بر حذر باش .

كسى كه در پنهانى كارى كند كه آشكارا از آن شرم دارد براى خود ارزشى قائل نيست .

هر كه باطن خود را درست كند ظاهرش را نيز درست خواهد كرد .

كسى كه ترا بر حذر دارد مانند كسى است كه تو بشارت داده است .