بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — الصفحة ٣٠٥

5 پاره‌اى از سخنان حكمت آميز على « ع »

هرگاه كسى به تو درود فرستاد تو بهتر از آن درود بفرست ، و هرگاه دستى به منظور احسان بسوى تو دراز شد آن را از پاداش بيشترى برخوردار ساز ، البته فضيلت براى كسى است كه نخست نيكى كرده است .

هرگاه انسان از دنيا به بالاتر از مرتبهء خودش رسيد اخلاقش در برابر مردم دگرگون مىشود .

اگر كسى را بيشتر از مرتبه‌اش بالا بردى ، انتظار داشته باش به همان اندازه تو را در مرتبه‌ات تنزل دهد در مصائب ديگران شادى مكن و در مسير باطل قدم مگذار و از راه حق كناره مگير .

به لغزش ديگران شادى مكن ، زيرا نمى دانى روزها با تو چگونه رفتار مى كنند خود را از هر گونه پستى و زبونى گرامى دار .

جز دراز گوش كسى از بزرگى و شرافت امتناع ندارد .

از كفاره‌هاى گناهان بزرگ ، دادرسى ستمديده و تسكين دادن محزون است .

هر كه مادر فرزند مرده را تسليت دهد خداوند او را زير سايهء عرشش جاى مىدهد .

به آنچه فرزندان خود را تربيت ميكنى ، يتيم را به آن تربيت نما .

ضعيفان خود را در خوراك ، با خود برابر بدانيد .