بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — الصفحة ٣٠٢

5 پاره‌اى از سخنان حكمت آميز على « ع »

هرگز وعده‌اى مده كه بر اثر كمى اعتماد به خود ، آن را كوچك بشمارى ، و در صورتى كه سرازيرى ناهموار باشد ، به سربالائى هموار مغرور مشو .

رحم كن تا به تو رحم كنند . سخن نيك بگو تا ترا به خوبى ياد كنند .

از غيبت دورى كن ، زيرا بدگوئى مردم ، نان خورش سگهاى دوزخ است .

بايد بزرگ شما با كوچكتان مهربان باشد .

كسى كه برادرش را در پنهانى موعظه كند او را زينت داده و اگر آشكارا به او پند دهد او را رسوا كرده است .

شما بايد در حال خشنودى و خشم ، سخن حق بگوئيد و با دوست و دشمن دادگرى كنيد .

شنوندهء غيبت ، يكى از غيبت كنندگان محسوب مىشود .

غيبت ، كوشش ناتوان است .

على « ع » مردى را ديد كه نزد فرزند حسن « ع » از ديگرى غيبت مىكند ، به او فرمود : پسرك من ، گوش خود را از غيبت پاك نگه دار ، زيرا او به پست ترين چيزى كه در ظرفش هست نظر كرده و آن را در ظرف تو خالى نموده است .

پند و اندرز را براى برادرت خالص گردان و او را در هر حال همراهى كن ، و از برادرت در اثر ترديد كناره مگير و بدون درخواست رضايت از وى جدا مشو ، زيرا شايد او عذرى داشته باشد و تو او را