بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — الصفحة ٣٠٠
5 پاره‌اى از سخنان حكمت آميز على « ع »
در مشورت ، از عدالت و ستم و خوبى و بدى او آگاه مى شوى .
كسى كه در تاريكى فرو رفته ، از برق خيره كننده بهره‌اى نمى برد .
عذر كسى را كه از تو پوزش خواسته بپذير و تا مى توانى بدى را بتأخير انداز .
بايد كار مردم در حق ، پيش تو يكسان باشد .
هر كه از حق تجاوز كند ، عقيدهء خود را تباه ساخته است .
كسى كه با حق در افتد به زمين مى خورد .
جز حق چيزى با تو انس نمى گيرد و جز باطل چيزى از تو وحشت ندارد .
بدانيد آسمانها و زمين بر اساس حق به پا شده‌اند .
از روزى كه حق را شناختم در آن ترديد نكردم .
از حق و اهل حق هر كجا باشند پيروى كنيد .
كثرت مردم در اطراف من ، عزتم را زياد نمى كند ، و پراكندگى آنان از دور من ، بر وحشتم نمى افزايد ، و از مرگ در راه حق كراهت ندارم .
كسى كه در جستجوى حق بوده و بخطا رفته ، مانند كسى نيست كه باطل را تعقيب كرده و به آن رسيده است .
هر كس از راه باطل در جستجوى عزت باشد خداوند او را به حق دچار ذلت مىكند .
كسى كه سخن حق يا پيشنهاد عدالت براى او دشوار باشد ، عمل