بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٧

5 پاره‌اى از سخنان حكمت آميز على « ع »

گرامى ترين اخلاقش را ديده است .

هيچ شمشير برنده‌اى در دست شجاع ، ارزنده‌تر از راستى نيست .

زشت ترين راستگوئى آن است كه انسان خود را بستايد .

وجدان من گرو سخنانى است كه مى گويم .

پيوسته ملازم پيمانها باشيد .

به امان و پيمان خود خيانت مكن و دشمنت را فريب مده .

به قرار داد خود عمل كنيد و در قضاوت ، دادگر باشيد و به پدران افتخار مكنيد .

از كسانى مباش كه باز مى دارد و خود باز نمى ايستد ، و فرمان مىدهد به آنچه خود بجا نمى آورد ، و عبرت را توصيف مىكند و خود عبرت نمى گيرد ، چنين كسى از مردم بدگوئى مىكند و نسبت به خود چاپلوس است .

با احمق معاشرت مكن ، زيرا او كارش را براى تو زينت مىدهد و دوست دارد تو مانند او باشى .

دمدمى مزاج دوست ، و دروغگو وفا ، و حسود آسايش ، و فرومايه جوانمردى ندارد .

فرصتهاى نيكو را غنيمت بشماريد .

كار نيكو انجام دهيد و آن را كوچك مشماريد . زيرا كوچك آن بزرگ ، و اندكش بسيار است .

سخن نيك بگوئيد تا بوسيلهء آن شناخته شويد و كار نيك انجام