بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — الصفحة ١٥١
3 على « ع » در آغاز سخن
على ( ع ) در آغاز سخن آيا از خودم به اين قانع باشم كه به من زمامدار مؤمنان بگويند در حالى كه با مردم در سختى هاى روزگار شريك نباشم از احتكار جلوگيرى كن .
هرگز آنچه را تمام مردم در آن يكسانند به خود اختصاص مده .
آگاه باشيد ، من با دو كس مى جنگم : كسى كه چيزى را كه ندارد ادعا كند و كسى كه چيزى را كه به عهده‌ى او است دريغ نمايد .
هيچ فقيرى گرسنه نشد مگر به آنچه ثروتمند از آن بهره‌مند گرديد .
نعمتى را فراوان نديدم مگر آنكه در كنار آن حقى ضايع شده است .
هميشه ويرانى زمين بخاطر تنگدستى اهل آن است ، راستى مردم