مذكر احباب ( فارسى ) — الصفحة ٣٣١

فهرست ابيات و مصراعها

آنها كه در طريق وفايت نبوده‌اند * خود را چرا به عشق تو صادق نموده‌اند 125

آنها كه ز جام عشق مست شدند * ناديده رخش تمام از دست شدند 36

آينهء نور است رخ يار امشب * تو مه بنشين در پس ديوار امشب 102

ابروان نيست به رخسار تو اى صنعِ إله * دو هلال‌اند نمايان شده در يك سرِ ماه 284

احول نيّم اى دوست يكى دو بينم * هر چيز كه بينم همه با او بينم 18

از آن اهلِ نظر در غم اسيرند * كه منظوران بغايت بىنظيرند 186

از آن قلاش درِ ميخانه مىخواهم : درون آيم * كه خود را رهن مَىگردانم و بى خود برون آيم 159

از اشتران ويسِ قَرَن يك شتر مَنَم * من در قطارِ شَرّم و تو مايهء منى 63

از باد صبا بوى تو مىيابد دل * در گل اثرِ روى تو مىيابد دل 262

از براى غزات رهبر شد * نام او گر بز پيل‌پيكر بود 32

از تنِ خاكى برآرد گرد هردم آب سرد * تيغ بردار و به آب لطف خود كن دفعِ گرد 114

از جام محبتش شدم بى خود و مست * از قيد غم و شادى عالم رستم 188

از خارخارِ عشق تو در سينه دارم خارها * هردم شكفته بر رخم زان خارها گلزارها 130

از خال خطش مباش نوميد * مىجوى محيط قطر خورشيد 21

از خط فرمان حسنش گر زبانم سركشد * از پسِ سر همچو نافرمان زبان خود كشم 291

از دفتر جزو و كل رقم كرد بر او * گرداند ورا مجلّد از جلد وجود 1

از ديدنِ تو قطعا نتوان طمع بريدن * چشم منى و باشد چشم از براى ديدن 290

از رمد گر ديدهء ما دردِ بىحد كرد كرد * اين‌كه محروم از جمالش كرد ما را درد كرد 105

از ره ديرم به مسجد زاهدى ناگاه برد * من نمىافتم بدانجا ، او مرا از راه برد 98

از زبان آوريش خلق به تنگ * از دلش تا به زبان صد فرسنگ 205

از كوى تو هر صبح نسيمى به من آيد * شايد كه ازان نكهتِ آن پيرهن آيد 42

اساس خانهء مخدوم عالم * بوَد صد بار از گردون زياده 43

اسباب تنگدستى ما بىنهايت است * هنگام دستگيرى و وقتِ عنايت است 308

استاد ازل سفينهء دل چو نمود * شيرازه آن نمود از رشتهء جود 1

اغيار خواست قتل من ، آن بىوفا نخواست * خلقى بجد شدند و ليكن خدا نخواست 291

اگر به خير و سلامت گذر ز سند كنم * سياه‌روى شوم گر هواى هند كنم 109

اگر به صدر جلالم برند سر نفرازم * وگر به صف نعالم كشند عار ندارم 29

اگرچه بانگ نى از حد برون اثر دارد * و ليك نشئه مى حالتِ دگر دارد 107

اگرچه بر سرِ بازار سوداى وطن دارم * و ليكن با خيالش خلوتى در انجمن دارم 27

اگر قبول تو باشد قبولييَم ورنه * به هر دو كون چو من ناقبول نتوان يافت 27

آگه نه‌اى از نالهء شبهاى اسيران * فرياد ازين خوابِ گرانى كه تو دارى 129