مذكر احباب ( فارسى ) — الصفحة ٣١١

[ 292 ] ذكر جميل شاه محمّد خواجه بن پادشاه خواجه

فكندم فُلك در بحرِ تبحّر * نمودم بحر او را بىتفكّر

ولى خواهم كه زيب اختتامش * شود مهر قبول خاص و عامش

به مقبولى اگرچه دسترس نيست * ولى خالى ازين انديشه كس نيست

خداوندا به مقبولانِ خاصت * به خاصّانِ سراى اختصاصت

مكن فاضل ز فضل هر فضولش * بده ز اقبالِ مقبولان قبولش

ميفكن در كفِ هر بىسوادش * كه نشناسد بياضش از سوادش

نويسد بىمحل ، گاهى تراشد * دلِ ريشِ نثارى را خراشد

به بزم همدمى او را مينداز * به چنگِ محرمى او را مينداز

كه قانونِ محبّت را كند ساز * شود در پرده‌هايش نغمه پرداز

هنر پوُشَد ، نمايد عيب بسيار * ز نادانى شود با من زيانكار

رسانش با خردمندى دبيرى * عطاردْفطنتى ، روشن‌ْضميرى

شود مفهوم اسرار علومش * بود از هيأتش بهتر نجومش

بود در طب ز جالينوس افزون * شفا بخشد اشاراتش به قانون

رياض حكمت از وى تازه باشد * به موسيقى بلندآوازه باشد

نمايد منطقش شكّرفشانى * كلامش نغمه‌هاى اصفهانى

چو سازد ارغنون شعر را ساز * شود طبع بديعش نغمه‌پرداز

چو در سرّ سخن مكتوم او را * خطايى گر شود معلوم او را

بنوشاند دلم را نوشِ بىنيش * گذارد مرهمِ اصلاح بر ريش

خداوندا ببخشايم فلاحى * بكن ز اصلاح در كارم صلاحى

كسى كو سوى اين گلزار بيند * وزين « « 6 » » گلشن گلِ بىخار چيند

ز سعدى طالعش را انورى كن * به فردوسِ برينش رهبرى كن

مكن دور از گلستان كمالش « « 7 » » * به حقّ مصطفى و صَحْب و آلش « « 8 » »

( 6 ) . B , P درين ( 7 ) . P جمالش ( 8 ) . P اصحاب و آلش ؛ H صحبهء آلش . بعد از كلمه « آلش » نسخهء P چند بيت شعر تحت عنوان « لكاتبه » دارد كه در مقدمه در توصيف نسخه‌ها آمده است و پس از آن P با اين عبارات ختم مىشود : « تمام شد نسخهء شريفهء ( مذكر احباب ) حسب خواهش جناب محترم كرام هاشم شايق افندى بخارى به قلم حقير فقير حسنعلى معلّم مكتب زراعت ، به تاريخ يوم پنجشنبه 21 برج ميزان سنة 1311 »