مذكر احباب ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٩

[ 284 ] ذكر ملّا غزالى « « 1 » »

سينه‌هاى داغ را كردم سيه از دود آن * پوششِ آسودگى را رختِ ماتم ساختم

از جهان با محنت بسيار رفتم چون شريف * بر مرادِ خويش كارى در جهان كم ساختم « « 6 » » ]

[ در اردبيل مدفون است . اردبيل از توابع آذربايجان است . گويند كه در آن نواحى سنگى مشابه آهن زياده از دويست من وزن دارد و چون احتياج به باران شوند سنگ را به شهر آرند تا مادامى كه در شهر باشد ، باران مىبارد « « 7 » » ] .

[ 284 ] ذكر ملّا غزالى « « 1 » »

در اين ايّام سخنانش در ميان مردم شهرتى دارد . اشعارش خوب است و اين مطلع به دو منسوب است :

نظم

دود آه دلِ من كاين همه پرگاله در اوست * گِرْدباديست كه صد برگِ گل و لاله در اوست

( 6 ) . B اشعار داخل قلاب را ندارد ( 7 ) . B « در اردبيل . . . مىبارد » ندارد [ 284 ] : ( 1 ) . P محمد غزالى ؛ H غزالى مشهدى