مذكر احباب ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٧

[ 283 ] ذكر شريف تبريزى « « 1 » »

و اين چهار بحرى را اين فقير نيز به تقريبى گفته بود :

بيت

طوبىِ قدِ تو و سرو چمن * نافهء خاك تو و مشكِ ختن

[ 281 ] ذكر ملّا بابايى بلخى « « 1 » »

طبع خوب و اشعار مرغوب دارد و اين مطلعش نيكو واقع شده :

مطلع

مژگانِ تو دود از دلِ پُردرد برآورد * تيرت « « 2 » » ز تنِ خاكىِ من گرد برآورد

[ گويند : مدفن شريفش در بلخ است « « 3 » » ] .

[ 282 ] ذكر عبد اللّه حلوايى « « 1 » »

مشهور است كه حاكم مشهد جشنى عظيم ساخته بود و نوروزى مىكرده است ، هركس در خور دسترس خود در زيب و زينت سعى مىنموده و او را به جهت فقر و فاقه به هواى دل دسترسى نبوده ، اين مطلع را گفته و به حاكم نموده « « 2 » » :

بيت

نوروز رسيد و دلِ ما بىهوسى نيست * افسوس كه ما را به هوس دسترسى نيست

حاكم را خوش آمده و تمام اسباب نوروزى را به او بخشيده . و در آن زمان بسيار خردسال بوده .

[ 283 ] ذكر شريف تبريزى « « 1 » »

از شاعران مشهور عراق و آذربايجان است . لطافت و راستى طبعش را كوچك و بزرگ اصفهان [ 281 ] :

( 1 ) . H , P مولانا باباى بلخى ( 2 ) . P تيرش ( 3 ) . B , H « گويند . . . است » ندارد [ 282 ] : ( 1 ) . P جلوه‌اى ( 2 ) . H فرستاد [ 283 ] : ( 1 ) . H مولانا شريف ؛ K , P مولا شرف تبريزى