مذكر احباب ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٦

[ 280 ] ذكر مولانا فضلى نوشاد « « 1 » »

مطلع

خارِ غم كى ز دلِ چاكِ من آيد برون * بعدِ مردن مگر از خاكِ من آيد برون

[ 279 ] ذكر مولانا يوسف خطائى

از طالب علمان مشهور است . در شعر مناسبت قوى داشته « « 1 » » و اين غزلش در السنهء شعرا مذكور [ است ] :

غزل

چو شمع پامنه‌اى گل به محفلِ همه كس * منه چو لاله دگر داغ بر دلِ همه كس

تو سروِ گلشنِ نازى به هر طرف مخرام « « 2 » » * مشو چو نخل قد خويش مايل همه كس

چو لاله چهره ميفروز « « 3 » » ماه من همه جا * چو غنچه لب مگشا در مقابل همه كس

چنان در آتشِ هجران كباب شد جگرم * كه سوخت بهرِ منِ ناتوان دل همه كس

مرو ز ميكده يوسف به كوى زهد و صلاح * گشايد از درِ ميخانه مشكلِ همه كس

[ 280 ] ذكر مولانا فضلى نوشاد « « 1 » »

از شاعران نورسيدهء پركار است و به گفتن اشعار مشكله مشهور . گويند : قصيده‌اى در مدح سلطان سعيد خان گفته كه از مصارع اوّل تاريخ تولد حاصل مىشود و از مصارع ثانى تاريخ جلوس ؛ امّا به نظر نيامده ، و اين بيت چهار بحرى از اشعار سنجيدهء پسنديدهء اوست :

بيت

پستهء لعل تو و تنگ شكر * شكرِ لعل تو و آب حيات

[ 279 ] :

( 1 ) . B « در . . . داشته » ندارد ( 2 ) . P تو سرو گلشن آزادى هر طرف مخرام ( 3 ) . P برافروز [ 280 ] : ( 1 ) . اين شرح حال در P نيامده