مذكر احباب ( فارسى ) — الصفحة ٢٩١

[ 271 ] ذكر مولانا ناظرى

صد بار اگر بپيچى بر خود چو غنچه نتوان * از باغِ وصل يك گل بىخار هجر چيدن

منعم مكن چو عبدى از كوى « « 7 » » عشقبازى * گر سر رَوَد نخواهم زين كوى پا كشيدن

در قصيده گفتن نيز وقوفى دارد و اين بيت شاهد اين معنى است

گشت فلك رزمگه پادشه 50 * خيل كواكب سپه كهكشان

[ 269 ] ذكر مولانا طاهر قاضى

از شعراى جديد است و طبعش بىحدّتى نيست و اين مطلعش مشهور است :

مطلع

اغيار خواست قتلِ من ، آن بىوفا نخواست * خَلقى بجد « « 1 » » شدند و ليكن خدا نخواست

[ 270 ] ذكر مولانا مير محمّد « « 1 » »

از طالب علمان مشهور است و به افاده و استفاده مشغول است . و گاهى به شعر توجّهى دارد و اين مطلع را براى ميرزا نياز گفته :

مطلع

دل را به باد داد « « 2 » » هركه ز عشق مجاز داد * جان را به كف نهاد « « 3 » » و به ميرزا نياز داد

[ 271 ] ذكر مولانا ناظرى

از ياران خوش‌طبع است و اين بيت رنگين از اشعار اوست :

از خطِ فرمانِ حسنش « « 1 » » گر زبانم سركشد * از پسِ سر همچو نافرمان زبان « « 2 » » خود كشم

( 7 ) . P چو عهدى در كوى [ 269 ] : ( 1 ) . P , H برين [ 270 ] : ( 1 ) . P مولانا محمد ( 2 ) . P به باد ياد ؛ H « داد » ندارد ( 3 ) . P گرفته [ 271 ] : ( 1 ) . B , P فرمان + و حسنش ( 2 ) . H زمان