مذكر احباب ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٠

[ 268 ] ذكر مولانا عبدى « « 1 » »

فصل سيوم از باب چهارم

در ذكر جماعتى كه فقير ايشان را نديده و به سنّ شيخوخت نرسيده « * » ، ساكن بخارايند

[ 267 ] ذكر جميل قاضى سعيد خرازى « « 1 » »

در سلسلهء عشقيّه به سلوك مشغول است و كسب علوم متداوله نموده . گاهى اشعار دلفريب خود را بدين كمينه مىفرستد . و اين رباعى را نيكو گفته ، و در هر مصراعى يك مصراع را به نام بعضى از قرّاء ملتزم شده . رباعى اين است :

شوخى زلف چو باد پنهان گردد ( ؟ ) * آتش زده در دشت و نيستان گردد

[ 268 ] ذكر مولانا عبدى « « 1 » »

نامش نور الدّين محمّد است « « 2 » » . از شعراى نورسيدهء اين عهد است . طبع خوب دارد و سخنانش بىلطافتى نيست . و اين غزل از سخن سنجيدهء اوست :

غزل

از ديدنِ تو قطعا نتوان طمع بريدن * چشم منى و باشد « « 3 » » چشم از براى ديدن

شمشاد قامتش را اى فاخته به ياد آر * آموز در هوايش از چشم من « « 4 » » پريدن

از جان گذشت تيرش بر دل « « 5 » » رسيد ، گفتم : * تا كى شكستگان را خواهى « « 6 » » به جان رسيدن

( * ) . P رسيده‌اند ( 1 ) . B شرح حال مذكور را ندارد ؛ H در پاى برگ آورده است [ 268 ] : ( 1 ) . P ملّا عهدى ( 2 ) . B « نامش . . . است » ندارد ( 3 ) . K , P چشم من و تو باشد ( 4 ) . H , P از چشمها ( 5 ) . بر جان ( 6 ) . P , K خواهم