مذكر احباب ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٨

[ 265 ] ذكر مولانا بيخودى

بيت

فكنده غَبْغَبى چون قرصِ مه خورشيد تابانش * هلال عيد را بنموده از طوقِ « « 1 » » گريبانش

و اين مطلع نيز از سخنان رنگين اوست :

نظم

سايه به زمين از قدِ دلدار فتاده * يا سروِ سهى در قدمِ يار فتاده « « 2 » »

[ 264 ] ذكر مولانا عبد الصمد « « 1 » »

[ 264 ] ذكر مولانا عبد الصمد « « 1 » »

از بدخشان است و شعرش دردمندانه « « 2 » » واقع شده است . پيوسته مرغ دلش به دام عشق نازنينان مقيّد بوده « « 3 » » و اين مطلعش شاهد حال و مبيّن اين مقال است :

نظم

بر سرير « « 4 » » دلبرى معشوق را صد گونه ناز * عاشقِ بيچاره را بر خاكِ غم روى نياز « « 5 » »

[ 265 ] ذكر مولانا بيخودى

[ 265 ] ذكر مولانا بيخودى

از بلخ است . اشعار نيكو دارد و اين مطلع به دو منسوب است :

بيت

گر ابروى ترا نشدى ماهِ نو غلام * ايّام هرگزش ننهادى هلال نام

[ 263 ] :

( 1 ) . P طوف ( 2 ) . P « و اين . . . فتاده » را ندارد [ 264 ] : ( 1 ) . P « عبد الصمد » ندارد ( 2 ) . K , H نيازمندانه ( 3 ) . B « پيوسته . . . بوده » ندارد ( 4 ) . P بر سپهر ( 5 ) . P عاشق بيچاره در كوى غم دردى نياز