مذكر احباب ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٧
[ 263 ] ذكر مولانا فروغى
[ 262 ] ذكر مولانا قدسى فرغانگى « « 1 » »
[ 262 ] ذكر مولانا قدسى فرغانگى « « 1 » »
به پاكيزه‌روى مشهور است . ابيات خوب و اشعار مرغوب دارد . و اين غزل به دو منسوب است :
اى به خنده لعلت را ميلِ شكرافشانى * زان دو لب چه شيرين است خنده‌هاى پنهانى
از دو چشمِ تو هرگز « « 2 » » رسمِ مردمى نايد « « 3 » » * كافران كجا دانند شيوهء مسلمانى
چون تو يوسف مصرى ، اى پرى عجب نبوَد « « 4 » » * بر درت عزيزان را آرزوى دربانى
بس كه كوكب سعدى بر سپهر نيكويى * مىسزد كه گويندت « « 5 » » مهر و ماه تابانى
قطره قطره مىريزد خونم از دم تيغت * نخلِ باغِ عمرم را اين بود گل‌افشانى
يوسف عزيزم كو ، اى برادران رحمى * از غمش عجب ديدم حالِ پير كنعانى « « 6 » »
مىكنى شكرريزى از شكر لبان قدسى * طوطى شكرخايى « « 7 » » در فنِ سخندانى
[ 263 ] ذكر مولانا فروغى
[ 263 ] ذكر مولانا فروغى
از سمرقند است . در شعر شهرتى دارد و چراغ سخنش بىفروغى نيست . و اين مطلعش در سپهر سخنورى اظهر من الشّمس است :
[ 262 ] :
( 1 ) . B مولانا قدسى ، P قدسى فرغانگى ( 2 ) . K نايد ( 3 ) . P هرگز ( 4 ) . P چون تو يوسف مصرى در لطافت و خوبى ( 5 ) . P مىسزد ترا گويند ( 6 ) . B , H دو بيت : قطره . . . و يوسف . . . را ندارد ( 7 ) . P شكرريزى