مذكر احباب ( فارسى ) — الصفحة ٢٦٩

[ 235 ] ذكر جميل خواجه حسين صدر مروى « « 1 » »

روى خود وقت سلام اى آفتاب از مهتاب * در نماز عيد اگر باشيم « « 6 » » در پهلوى تو

بايدش تعويذْبند از « « 7 » » رشتهء جان ساختن * همچو تعويذ آن‌كه دل بربست « « 8 » » بر بازوى تو

گرچه مىبينند هر سو تيز بينان ماه عيد « « 9 » » * تو چنان ماهى كه نتوان تيز ديدن سوى تو

سرفرازم كرد از طوق غلامى تا نهاد * منّتى بر گردنِ من حلقهء گيسوى تو

اكبر شاهان جلال الدّين محمّد آن‌كه هست * نُه سپهرِ نيلگون يك خيمه از اردوى تو

تا بُوَد روى زمين آرامگاه نيك و بد * دور بادا چشمِ بد از عارضِ نيكوى تو

و در قصيده‌اى از قصايد خود از يكى تا صد را درج كرده و اثر كارنامه ناميده ، به بخارا فرستاده بود و از اهل بخارا جواب طلبيده « « 10 » » ، مطلعش اين است :

مطلع

ببين كه يك نظرِ لطف « « 11 » » از آن دو نرگسِ شهلا * شُدَست چاره‌گرِ من ز قيدِ پنجهء سودا « « 12 » »

فقير قصيدهء مذكور را تتبّع نموده ، مطلعش اين است :

نظم

ز يك كمان دو خَدَنگش گهى كه خسته به دلها * به خانهء دلِ بيچاره گشته پنجره پيدا

و آن را مصنوع ساخته ، اين اظهار مضمر را از آن برآورده :

اظهار مضمر

در عشق نگويم سخنى بى الم او * گويم به دلِ خود المِ دم بدم او

سهم نظر و سحرِ لبت هر دو شب غم * ريزند ز قنديلِ دلم محض دم او « « 13 » »

گفتى تو كه وصف گرمى عشق مگو « « 14 » » * از هول دل و ز تاب تب مىگويم « « 15 » »

ميزان : عاشقى به دل گويم « « 16 » » .

( 6 ) . P افتيم ( 7 ) . P , K « از » ندارد ( 8 ) . P همچو تعويذى كه جان بسته است ( 9 ) . K , P ماه نو ( 10 ) . B « و از . . . طلبيده » ندارد ( 11 ) . P به يك نظر چو فكندى ( 12 ) . P پنجه و سودا ( 13 ) . H , B سهم نظر و سحر لبت راست غم * ريزند ز قنديل دلم مخفى دم ( 14 ) . P نكردى ( 15 ) . P از هول غم و درد و تب و تاب نگويم . ( 16 ) . P « ميزان . . . گويم » ندارد