مذكر احباب ( فارسى ) — الصفحة ٢٦٨

[ 235 ] ذكر جميل خواجه حسين صدر مروى « « 1 » »

فصل چهارم از باب سيم

فصل چهارم از باب سيم

در ذكر جماعتى كه فقير ايشان را ديده و به سنّ شيخوخت نرسيده‌اند « * » و در غير بخارا « * * » ساكن‌اند .

[ 235 ] ذكر جميل خواجه حسين صدر مروى « « 1 » »

[ 235 ] ذكر جميل خواجه حسين صدر مروى « « 1 » »

ولد خواجه مير دوست ديوان است . مدّتى در بلدهء فاخره بخارا به تحصيل علوم اشتغال نمود و خطّ نستعليق را خوب مىنوشت و فنون شعر را نيكو مىورزيد و نزد سلاطين بخارا معزّز بود « « 2 » » .

ناگاه طوطى طبعش ميل شكرستان نموده ، متوجّه هند گرديد و به مجلس عالى همايون پادشاه مشرّف شده ، كوكب طالعش از حضيض به اوج حركت نموده و در نطاق عزّت مقيم گشت . و پادشاه بهرام رزم ناهيد بزم به نظر محبّت و عنايت او را منظور گردانيده به عزّ صدارت معزّز ساخت . و اين مطلعش را نقش نگين خود كرده بود :

نظم

شد از التفات شهنشاه عادل * حسين بن منصور صدرِ افاضل

بعد از وفات پادشاه مذكور به طواف كعبهء معظّمه و زيارت مدينهء مكّرمه - زاد هما الله تعظيما و تكريما - توفيق يافته ، مشرّف گشت و به اهل آنجا به احسان پيش آمده ، باز به جانب هند « « 3 » » معاودت نمود . بغايت طبع خوب دارد و اين غزل از اشعار نمكين اوست :

غزل

تا هلالِ عيد اهلِ ديد « « 4 » » شد ابروى تو * مردمان ديدند ماه عيد را بر روى « « 5 » » تو

( * ) . P رسيده‌اند ( * * ) . P در بخارا [ 235 ] : ( 1 ) . H ذكر حسين مروى ، P ذكر جميل خواجه حسين هروى قدس سره ( 2 ) . B « و نزد . . . بود » ندارد ( 3 ) . P « و اين . . . هند » را ندارد ( 4 ) . P ديده ( 5 ) . P , K در روى