مذكر احباب ( فارسى ) — الصفحة ٢٦٢

[ 227 ] ذكر مولانا حاضرى « « 1 » »

پيوسته به گرد درويشان عاليشأن مىگردد و از ضوء آفتاب عالمتاب باطن ايشان ديدهء يقين « « 4 » » را محلّى نموده ، كاشانهء دل را مىآرايد . سلاسل اربعه « « 5 » » را نظم كرده و اين قطعه را در آن باب املا نموده :

نظم

بعد ازين چهار مذهبِ بر حقّ * كه بود در شريعتِ غرّا

هست اندر جهان چهار طريق * بهترينِ طريق و راه هدا « « 6 » »

نقشبندى و جَهْرى و زَيْنى * هست چهارم طريقهء كُبرا

طبع نيكو دارد و نظمش بىحلاوتى نيست « « 7 » » . و پيوسته واقعات غريبه و واردات « « 8 » » او را روى مىدهد . گويا از اثر مشغولى اوست . و اين رباعى به دو منسوب است :

رباعى

از بادِ « « 9 » » صبا بوى تو مىيابد دل * در گل اثرِ روى تو مىيابد دل

بويى كه نه حدّ مشك و عنبر باشد * از خاكِ سرِ كوى تو مىيابد دل

[ 226 ] ذكر مولانا حبيب اللّه

جوانى قابل است و طبعش در شعر قوّتى دارد ، و اين مطلع را بسيار نيكو گفته است :

مطلع

به دوستان بود اين خانه آن‌چنان روشن * كه هست خانهء چشمم به « « 1 » » مردمان روشن

[ 227 ] ذكر مولانا حاضرى « « 1 » »

ولد رشيد مولانا غايبى « « 2 » » است كه در صدر كتاب مسطور و مذكور گشت . به صلاح مشهور است و در طريقهء سنيّهء كبرويه سلوك مىنمايد . واقعات غريب و عجيب نقل مىكند . روزى گفت كه

( 4 ) . P « ديدهء يقين » ندارد ( 5 ) . P رابعه ( 6 ) . H , B خدا ( 7 ) . P و نظمش خالى از حالى نيست ( 8 ) . H , B « واردات » ندارد ( 9 ) . P بوى [ 226 ] : ( 1 ) . P كه است چشم بدانجا [ 227 ] : ( 1 ) . P مولانا قاصرى ( 2 ) . P مولانا غايب