مذكر احباب ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٣

[ 201 ] ذكر جميل زبدة العلماء و السّادات امير محمد بديع القاضى « « 1 » »

نظم

خطوطش چو زلفِ بتانِ چگل * همه جاى جان است و مأواى دل

معانيش در زير حرف سياه * در ابرِ سياه است رخشنده ماه « « 4 » »

در بيان تاريخ و نام آن رساله گفته :

نظم

گفت بگو « « 5 » » جادّة العاشقين * نامِ خوش و نكتهء تاريخ اين

اينچنين نام و تاريخ از نوادر است . اشعار دلفريب و ابيات غريبش در السنهء فضلا مذكور است و در ميان شعرا مشهور . و اين مطلع از سخنان فصاحت‌آميز بلاغت‌انگيز چنان است كه در اين اوراق مذكور مىشود و بغايت نيكو واقع شده :

نظم

مرا هر گه كه آيد از سگش ياد * برآيد از دلم بىخواست فرياد

گاهى اين كمينه را به مفاوضات شريفه و ملاطفات لطيفه مشرّف مىسازد ، و اين رباعى از آن جمله است :

رباعى

اى مظهرِ لطفِ ذو المنن خواجه حسن * ظاهر شده‌ايم اگر « « 6 » » چه ما در دو بدن

ما هر دو به هم يكيم در عالمِ انس * گه در غلط افتم كه تويى يا خود من

و اين كمينه در تتبّع گفته :

رباعى

مشكين رَقَمت كه نامزد « « 7 » » گشت به من * چون بوى اوَيس آمد از سوى قَرَن

هستى مَلِكُ الكلام در مُلكِ سخن * تو خسرو ، بندهء تو صد خواجه حسن

[ 201 ] ذكر جميل زبدة العلماء و السّادات امير محمد بديع القاضى « « 1 » »

ولد ارشد و فرزند امجد امير با افتخار قاضى اختيار است كه از سادات با بركات عالىدرجات

( 4 ) . H درخشنده مهر است و تابنده ماه ( 5 ) . H گفت مگر ( 6 ) . B گر ( 7 ) . H نامزاد [ 201 ] : ( 1 ) . P ذكر جميل مير محمد بديع