مذكر احباب ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٣

[ 178 ] ذكر ميرزا تيمورتاش « « 1 » »

[ 176 ] ذكر امير سوادى « « 1 » »

به سيادت مشهورست . طبع شورانگيزش از سواد قلم گهرريز است و اين مطلع رنگين از گفتار نمكين اوست :

نظم

چون غنچهء سيرابِ تو در خنده درآيد * گل سرخ شود پيشِ تو ، شرمنده برآيد « « 2 » »

در بلخ مدفون است .

[ 177 ] ذكر خواجه محمّد وزير « « 1 » »

از ولايت خراسان است . بىفضيلتى نبود . مدّتى در مرو توطّن نمود . آخر قدم در كوچهء سلامت نهاده ، ترك اسباب ملامت كرده ، در گوشهء انزوا به ملك بقا انتقال كرد . اين مطلعش را به شهر بخارا فرستاده بود :

به روزِ وصل خواهم چاك كردن سينهء خود را * كه تا بيرون دهم از دل غمِ ديرينهء خود را

ميرزا سيد شيخ در تتبع او چنين گفته بود :

جواب

چو لاله چاك خواهم كرد آخر سينهء خود را * كه بنمايم به او داغِ دلِ ديرينهء خود را

[ 178 ] ذكر ميرزا تيمورتاش « « 1 » »

صورت خوب و سيرت مرغوب داشت . پيوسته به صحبت جانفزا و مجلس دلگشا محبوب [ 176 ] :

( 1 ) . P مير سودادى H , P ميرسوداى ( 2 ) . P در خنده درآيد [ 177 ] : ( 1 ) . H , B شرح حال « خواجه محمد وزير » را ندارد [ 178 ] : ( 1 ) . P ميرزا قالى