مذكر احباب ( فارسى ) — الصفحة ٢١٢

[ 168 ] ذكر مولانا عبد الواسع « « 1 » »

[ 167 ] ذكر ميرزا جان محمّد ثانى « « 1 » »

از اميرزادگان نيمان است . صورت خوش و سيرت دلكش داشت ، حسن سيرتش به مراتب از حسن صورتش احسن بود . فهمش خوب بود و طورش مرغوب . و اين مطلعش مستحسن افتاده :

بيت

بس كه چشمانِ سياه تو به هم « « 2 » » ناز كنند * گه درِ فتنه ببندند و گهى باز كنند

هنوز نخل قامتش از چشمهء حيات سيرآب نگشته بود كه صرصر اجلش از پاى درافكند .

بيت

كدام سروِ سهى را سپهر آبى داد * كه باز خشك نكرد و نكندش از بنياد « « 3 » »

[ 168 ] ذكر مولانا عبد الواسع « « 1 » »

از اعيان نور است . صورت خوب داشت « « 2 » » و طبع خوب ، و كلام مرغوب داشت امّا زمان چندان أمان نداد كه از نخل اعتبار برخوردار گردد و از متاع زندگانى متمتّع گردد « « 3 » » .

بيت

جهان بىمدارست و بىاعتبار * مجو اعتبارى ازين بيمدار

اين مطلع از سخنان پرسوز اوست :

نظم

زبان ز سوزِ درونم زبانه‌اى باشد * شرارِ آهِ من از وى نشانه‌اى « « 4 » » باشد

در جوار مزار خواجه ابو حفص مدفون است .

[ 167 ] :

( 1 ) . P مير جان محمد جامى ثانى ( 2 ) . P خود ( 3 ) . P بيت : كدام . . . را ندارد [ 168 ] : ( 1 ) . P عبد الوسيع ( 2 ) . B , H « صورت . . . داشت » ندارد ( 3 ) . B , H « و از . . . گردد » ندارد ( 4 ) . P شراره‌اى