مذكر احباب ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٨

[ 164 ] ذكر مولانا عبدى

بعد از آن‌كه بازار سخن گرم گشت ، شيدا گفت كه : « « 9 » » ] ]

بيت

يافت تنها زنِ ترا امشب * كرد شيدا همان كه مىدانى

اهل مجلس شكفته و منبسط گشته ، شيدا را به انعام ممتاز گردانيدند .

تواريخ را نيكو مىگفت . به جهت عمارت عالى سلطان - كه در ارگ بلخ واقع شده بود « « 10 » » - گفته بود :

قطعه

در ارگ قلعهء بلخ عالى عمارتى شد * تا آب و خاك باشد بادا بقاى منزل

تاريخ و نامِ بانى از من طلب چو كردند * گفتم به اهلِ دانش : كِستن قراىِ عادل « « 11 » »

بعضى افاضل فرمودند كه « كستن » تركى است كسرهء او به « يا » مكتوب است ، فقير گفت :

هر عيب كه سلطان بپسندد ، هنر است « « 12 » »

تاريخ را در آن خانه نوشتند ، و قائل را سرافراز كردند .

[ 164 ] ذكر مولانا عبدى

از نويسندگان « « 1 » » راست‌قلم بود ، به راستى عمل مىنمود « « 2 » » . طبع نيكو داشت ، خانه‌اى ساخته بود « « 3 » » ، و در تاريخ و نام آن چنين گفته :

( 9 ) . عبارات داخل قلاب در P به اين صورت آمده : « روزى عبد العزيز خان فرمود كه شيدا به ملا بقايى در تتبع اين مطلع ملا ، بديهه‌گوى : اى به بالا همان كه مىدانى + تو گلى يا همان كه مىدانى ، ملا بقايى زنى داشت كه به مردم متعرضانه معاش مىكرد و چون در مجلس سخن كرده شد ، شيدا گفت » . ( 10 ) . H , B « كه . . . بود » ندارد ( 11 ) . تاريخ نام بانى پرسيده گشت ، گفتم + * بانى و سال تاريخ كشتن قراى عادل ( 12 ) . P « بعضى . . . هنر است » ندارد [ 164 ] : ( 1 ) . P « از نويسندگان » ندارد ( 2 ) . P « به . . . مىنمود » ندارد ( 3 ) . P در بلخ خانه خرگاهى ساخته بود