مذكر احباب ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٦

[ 162 ] ذكر جميل ميرك حسن « « 1 » »

[ به فقير در بلخ وقتى كه عيش او تلخ شده بود ، ملاقات نموده ، به تقريب مرض اين مطلع خود را خواند :

خاورى خواند به راهِ اجَلم زار و ذليل * از عزيزان دمِ آخر مددى مىطلبم

در كبر سن در بلخ عيش او تلخ گشته ، وفات نمود « « 6 » » ] .

[ 162 ] ذكر جميل ميرك حسن « « 1 » »

خادم الفضلاء بود و موالى و اهالى را خدمات لايقه مىنمود « « 2 » » . و تواريخ را نكو مىگفت ، در قتل ملّا هلالى چنين گفته :

قطعه

فارغ از زهد و ورع ملّا هلالى را ببين * آن‌كه او را بود دايم نامهء عصيان به مشت

كُشته شد بر دستِ سيف اللّه در شهرِ هرى * سالِ تاريخش از آن رو گشت " سيف اللّه كُشت "

در نويسندگى وقوف داشت ، بدان سبب در گرد صدور و اوقاف مىگشت . مدّتى « « 3 » » به توليت اوقاف منسوب بود « « 4 » » . قريب به نود بود كه فوت نمود « « 5 » » .

- مطلع غريب را دلفريب گفته است : نه آرامى به غربت ، نى قرارى در وطن دارم * مرا اين بيقرارى هست تا جان در بدن دارم و اين رباعى مساوى الطرفين را بسيار مرغوب گفته : خوبست ز حوران قد گلدسته * حوران به مسند جلوه‌گر پيوسته قد جلوه‌گر است بر من و من دائم * گلدسته پيوسته درهم بسته و فقير اين نوع رباعى را از قصيدهء مصنوع برآورده ؛ رباعى : بينم چو ز دوران خط نو رسته * دوران كشدم صد الم پيوسته خط صد الم است بر من و من درهم * نو رسته ، پيوسته ، درهم بسته ( 6 ) . P عبارات و بيت داخل قلاب را ندارد H در پاى برگ آورده است . ( 1 ) . P مولانا مير حسين بخارايى ( 2 ) . P از اعيان بخاراست ( 3 ) . K , H مدتى + در پيش فقير ( 4 ) . H منصوب بود ( 5 ) . B « در نويسندگى . . . فوت نمود » ندارد