مذكر احباب ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٣

[ 158 ] ذكر جميل حكيم شهر سبزى « « 1 » »

[ 157 ] ذكر امير همايون

از شاعران مشهور است و اشعار شكر بارش در السنهء شعرا و فضلا مذكور ، در لباس تجرّد تعيّش مىنمود « « 1 » » و اين غزل او در لطافت و شهرت ، اظهر من الشّمس است :

غزل

دوش دستار گرو از پىِ صهبا كردم * داشتم دردِسرى از سرِ خود وا كردم

نامِ زنجيرِ جنون گم شده بود از عالم * در رهِ عشق من اين سلسله بر پا كردم

صاف از نقشِ جهان تا نشود « « 2 » » آيينهء دل * طلب از ميكده‌ها جام مصفّا كردم

و اين مطلع او نيز خوب واقع شده :

مطلع

به كويَش رفتم و گفتم كه بينم روى نيكويَش * چو ديدم همدمِ غيرش « « 3 » » ، گذشتم از سرِ كويش

در سمرقند مدفون است .

[ 158 ] ذكر جميل حكيم شهر سبزى « « 1 » »

طبيب حاذق بود و معالجات مرضى نيكو مىنمود ، از علم هيأت « « 2 » » نيز وقوفى داشت و در تحقيق دقايق نجومى دقيقه‌اى فرو نمىگذاشت . و در قواعد شعر و معمّا و عروض « « 3 » » متبحّر ظاهر مىشد ، و اين بيت را نيكو گفته است :

بيت

گل چه حاجت دوختن بر بهلهء « « 4 » » بلغار تو * پنجهء بازِ تو بس بر بهلهء « « 5 » » بلغار گل

[ 157 ] :

( 1 ) . B « در لباس . . . مىنمود » ندارد ، P مىنمود + اشعار و ابيات مرغوب دارد ( 2 ) . P يا شود ( 3 ) . P غير [ 158 ] : ( 1 ) . P , H « حكيم شهر سبزى » ندارد ( 2 ) . P از علوم عربى ( 3 ) . B « معما » ندارد ، H , P معمّا عروض ( 4 ) . B پهلوى ( 5 ) . B پهلوى