مذكر احباب ( فارسى ) — الصفحة ١٩٨
[ 150 ] ذكر جميل خواجه قاسم مودود
نظم
اى صبا زلفينى هر لحظه نمايان ايتمه * گرهى « « 6 » » آجمه و كو تكلوم نى پريشان ايتمه
و اين بيت را نيكو گفته :
بيت
بر صفّهء فقر نشين و انگار چنان * بر تخت نشسته‌اى سليمان شده‌اى « « 7 » »
در كبر سن بود كه خطاب إرجعى را تلقّى مقبول نمود « « 8 » » .
[ 150 ] ذكر جميل خواجه قاسم مودود
[ 150 ] ذكر جميل خواجه قاسم مودود
از اولاد امجاد « « 1 » » خواجه مودود است - قدّس اللّه سرّه - و به مضمون حديث « « 2 » » كن فى الدّنيا كإنّك غريب او عابر سبيل ، اوقات با بركات « « 3 » » در مسافرت صرف نمودى « « 4 » » و غريبانه معاش كردى . در هر جا كه « « 5 » » روزى چند مسكن مىنمود « « 6 » » به فضلا مختلط مىبود و به شعر و شعرا التفات تمام مىفرمود و بغايت خوش‌طبع بود « « 7 » » . رباعيى گفته كه در هر مصرع آن دو جزو « « 8 » » آدمى را ذكر كرده و تكرار آن « « 9 » » جايز نداشته . و دعوى كرده كه هركس جواب اين رباعى بگويد « « 10 » » و اجزائى كه او ذكر كرده ، نگويد « « 11 » » ، هزار تنگهء يك مثقال به صلهء آن مقرّر است « « 12 » » . به واسطهء آن « « 13 » » قيود ميدان سخن بر « « 14 » » فارسان فرس معانى تنگ بود « « 15 » » و فرس فراست لنگ مىنمود « « 16 » » و كسى در اين وادى قدم نمىنهاد « « 17 » » . و آن رباعى اين است « « 18 » » :
رباعى
چشم و دل از آن موى ميان تازه شود * ذكرِ تو كنم كام و دهان « « 19 » » تازه شود
( 6 ) . P گرهين ( 7 ) . P بر تخت مسنّد سليمان شده‌اى ( 8 ) . P , H در كبر سن خطاب « ارجعى » را تلقى نموده [ 150 ] : ( 1 ) . B ايجاد ( 2 ) . P « حديث » ندارد ( 3 ) . P « با بركات » ندارد ( 4 ) . K , P نموده ( 5 ) . P « در هر جا كه » ندارد ( 6 ) . P روزى چند در بلخ مسكن مىنمود ( 7 ) . P « و بغايت . . . بود » ندارد ( 8 ) . P كه در مصرع او دو چيز است ( 9 ) . P آن + را ( 10 ) . P جواب آن را گويد ( 11 ) . H , B بكند ( 12 ) . P هزار تنگه صله مقرر است ( 13 ) . P اين ( 14 ) . P به ( 15 ) . P « بود » ندارد ( 16 ) . P مىنموده ( 17 ) . كسى را قدم درين وادى نمىنهاد ( 18 ) . P « و آن . . . است » ندارد ( 19 ) . P زبان