مذكر احباب ( فارسى ) — الصفحة ١٩٧

[ 149 ] ذكر جميل زين العابدين امير عابد « « 1 » »

گفتم كه ببندم ز رُخش ديده بناكام « « 26 » » * با دل چكنم در خمِ آن زلف دلاويز « « 27 » »

بر تلخى جان كندنِ احباب دليل است * آن خندهء شيرين توزان لعلِ شكرريز

گفتى « « 28 » » ز بتان كيست بلاى دلِ عاشق * آن رسته به گرد سمنش سبزهء نوخيز « « 29 » »

و اين مطلعش نيز خوب واقع شده : « « 30 » »

مطلع

به گلشن مىروم از دورى كوى « « 31 » » تو مىگريم * به گل مىبينم از ناديدنِ روى تو مىگريم

و اين رباعيش شهرهء آفاق است :

رباعى

نى سايهء بيد و نى چمن خواهد ماند « « 32 » » * نى « « 33 » » حسنِ بتانِ سيم تن خواهد ماند

اين عالمِ بىوفا كه من مىبينم * نى « « 34 » » نازِ تو ، نى « « 35 » » نيازِ من خواهد ماند

به صفات حميده و اوصاف پسنديده از اين « « 36 » » عالم فانى به ملك جاودانى رحلت نمود ، و چون تخلّص شريفش " عاشق " بود ، " وفات عاشق " تاريخ فوتش گرديد « « 37 » » . در جوار مزار فايض الأنوار حضرت « « 38 » » سلطان احمد خضرويه در بلخ مدفون است .

[ 149 ] ذكر جميل زين العابدين امير عابد « « 1 » »

از سادات كثير البركات است . تحصيل علوم در درس شيخ الاسلام هرى كرده بود . صحبت خوش و مجلس دلكش داشت . در « « 2 » » نزد سلاطين به « « 3 » » احترام تمام بود . و از جمله « « 4 » » خوش‌طبعان مشهور است . و اين مطلع تركى را « « 5 » » به تقريبى به فقير خوانده بود :

( 26 ) . P ديده و ناگاه ( 27 ) . دو بيت : فرهاد . . . و گفتم . . . در H , P مقدّم و مؤخر است ( 28 ) . P گفتم ( 29 ) . P برخاست به گرد چمنش سبزهء نوخيز ( 30 ) . P و اين مطلعش شهرت تمام دارد ( 31 ) . P روى ( 32 ) . P نه سايهء بيد و نه سمن خواهد ماند ( 33 ) . P نه ( 34 ) . P نه ( 35 ) . P نه ( 36 ) . P « اين » ندارد ( 37 ) . B تاريخ او گرديد ( 38 ) . P « فايض . . . حضرت » ندارد [ 149 ] : ( 1 ) . P ذكر جميل زبدة العابدين مير عابد ( 2 ) . P , K « در » ندارد ( 3 ) . P با ( 4 ) . P , H « جمله » ندارد ( 5 ) . P « را » ندارد