مذكر احباب ( فارسى ) — الصفحة ١٨٨

[ 141 ] [ ذكر جميل ] مولانا خلقى « « 1 » »

مىسازيم . پسر سيّد [ گفته كه بابا مىترسم كه سيادت ما چنين نباشد » . چون مير به تسيّد متهم بوده ، به جايگه افتاده « « 7 » » ] ] .

قريب به سنّ حيات طبيعى رسيده بود كه شربت موت چشيده ، رحلت نمود « « 8 » » .

[ 140 ] ذكر جميل قاضى محمود

[ 140 ] ذكر جميل قاضى محمود

از شاگردان معتبر « « 1 » » مولانا ابراهيم شيروانى بود « « 2 » » . فضيلت بسيار داشت « « 3 » » و در قضاياى مسلمين ملاحظهء بسيار مىنمود . و گاهى به شعر نيز توجّهى داشت « « 4 » » و اين رباعى را بغايت نيكو گفته « « 5 » » :

رباعى

تا رشتهء جان به تارِ زلفش بستم * دل از همه كَنْدَم و به او « « 6 » » پيوستم

از جامِ محبّتش شدم بى خود و مست * از قيدِ غم و شادىِ عالم رستم

در جوار مزار حضرت « « 7 » » خواجهء بزرگوار مدفون است .

[ 141 ] [ ذكر جميل ] مولانا خلقى « « 1 » »

[ 141 ] [ ذكر جميل ] مولانا خلقى « « 1 » »

از شاعران خوش‌ْطبع مشهور است و با خلق به خلق خوش معامله مىنمود .

اشعار خوب و گفتار مرغوب دارد و اين مطلعش مشهور است :

مطلع

دلم تحمّلِ بسيار دور از آن گل كرد * از آن گذشت كه ديگر توان تحمل كرد

( 7 ) . P عبارات داخل قلاب را ندارد ( 8 ) . P قريب به عمر طبيعى رسيده بود كه به مضمون آيهء كريمهء « كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ » * شربت ممات چشيده ، به دار الشفاى ابدى رسيد [ 140 ] : ( 1 ) . P خدمت ( 2 ) . P است و H شروانى بود ( 3 ) . B « فضيلت . . . داشت » ندارد ( 4 ) . P التفات مىكرد ( 5 ) . P و اين رباعى به دو منسوب است ( 6 ) . P به دو ( 7 ) . P « حضرت » ندارد [ 141 ] : ( 1 ) . P شرح حال مزبور را ندارد