مذكر احباب ( فارسى ) — الصفحة ١٨١

[ 132 ] ذكر جميل حافظ سلطان على اوبهى « « 1 » »

است - متعرّضانه معامله مىكرد . و اين بيت او ناطق اين معنى است « « 16 » » :

بيت

گرچه آن « « 17 » » سلطانعلى از مشهد « « 18 » » است * ليك اين سلطانعلى از اوْبِه است

و حضرت خان شيبانى آيهء كريمهء « فَسَيَكْفِيكَهُمُ اللَّهُ » را به قلم جلى نوشته بوده و از فضلاى خراسان طلب تحسين نموده « « 19 » » . حافظ در تعريف آن گفته « « 20 » » :

اى خانِ « « 21 » » جهانگير كه از لطفِ الهى * بر مسندِ اقبال تويى خسرو جمجاه

تا لوح و قلم هست كسى در همه عالم * ننوشت « « 22 » » به خوبى چو خط خوب تو دلخواه

بر خوبى خطّت دو گواهى « « 23 » » به عدالت * كافيست دو كافِ « « 24 » » فسيكفيكهم الله

و به اين مصراع ملقّن حضرت خواجهء احرار بوده است : « « 25 » »

مصراع

حضورى گر همى خواهى ازو غايب « « 26 » » مشو حافظ

طبع دقيق رفيق داشت « « 27 » » و اين رباعى را لطيف « « 28 » » گفته :

رباعى

لعليست لبت كه بِه ز ياقوتِ ترست * دُرْ جِيست دهانت كه لبالب گهرست

بر ماهِ رخت نه يك هلال از ابروست * هر موى ز ابرويت هلالى دگرست « « 29 » »

در سنّ صد و نه رحلت نموده « « 30 » » .

( 16 ) . P كه ملك الكتاب است در باب خط تعرضى داشته و درين بيت بدان سبب اشارتى فرموده ( 17 ) . P « آن » ندارد ( 18 ) . P در مشهد ( 19 ) . K , P آيه « فَسَيَكْفِيكَهُمُ اللَّهُ » را جلى نوشته طلب تحسين از افاضل مىنموده‌اند ( 20 ) . P فرموده ( 21 ) . P شاه ( 22 ) . P پيوسته ( 23 ) . P گواه ( 24 ) . P , H چو كاف ( 25 ) . P و غايبانه به حضرت خواجه احرار ارادتى داشته و ايشان به اين مصراع حافظ را تلقين نموده‌اند ( 26 ) . P ازو غافل ( 27 ) . P و در شعر طبع نيكو داشت ( 28 ) . P نيكو ، H به لطف ( 29 ) . P هر موى ز ابرويت هلال دگرست ( 30 ) . P سن شريفش به صد و نه رسيده بود چون جوانان سبك روح نقل و تحويل مىنمود و در خانقاه حضرت