مذكر احباب ( فارسى ) — الصفحة ١٨٠

[ 132 ] ذكر جميل حافظ سلطان على اوبهى « « 1 » »

اسيرِ صحبتِ اغيارم و نمىدانم * كه شمعِ انجمنِ كيست يارِ من امشب

ز دستِ غم به كه نالم ، كجا روم ، چه كنم ؟ * كه نيست در برِ من غمگسارِ من امشب « « 10 » »

به هر طرف روم و ناله‌هاى زار كنم « « 11 » » * چرا كه نيست به يك جا قرارِ من « « 12 » » امشب

بگو به ناله و زارى به يارِ خود قارى * بيا بيا كه نشد بىتو كارِ من امشب

عمرش از هشتاد بيشتر بود كه از جهان فانى به ملك باقى انتقال فرمود « « 13 » » .

[ 132 ] ذكر جميل حافظ سلطان على اوبهى « « 1 » »

از جملهء « « 2 » » فضلاى مشهور است و سند مصافحهء او « « 3 » » به پنج واسطه به حضرت سيّد كاينات و سند مكوّنات - عليه أفضل الصّلوات و أكمل التحيّات مىرسد « « 4 » » : [ [ حضرت رسالت‌پناهى صلّى اللّه عليه و سلّم ، مع الشيخ المعمّر رضى الله عنه ، مع الشيخ شهاب الدين احمد مع الشيخ زين الدّين الخوافى ، مع الشيخ شمس الدين بن محمد تابادكانى ، مع حافظ سلطانعلى اوبهى رحمهم الله تعالى « « 5 » » ] ] .

و اعزّه بخارا « « 6 » » بيشترى « « 7 » » به شرف مصافحه‌اش مشرّف گشته‌اند . و به فقير مزيد التفات داشت « « 8 » » و به عزّ مصافحه معزّز ساخته بود « « 9 » » . و در وقت نزع اين فقير به ملازمتش رسيد « « 10 » » ، رساله‌اى كه در آن باب به خطّ يد شريفش نوشته بود ، به فقير لطف نمود و به حفظ آن وصيّت فرمود « « 11 » » .

قطعه « « 12 » »

به روزِ حشر كه بهرِ غذاب دوزخ را * زبانهء عملش دمبدم فرا گيرد « « 13 » »

ز پا فتاده ز لطفِ تو چشم آن داريم « « 14 » » * كه اين مصافحه آن روز دستِ ما گيرد

اكثر خطوط را نيكو مىنوشت « « 15 » » و به مولانا سلطانعلى مشهدى - كه ملك الكتّاب

( 10 ) . B كه نيست در بر من يار غمگسار امشب ( 11 ) . P به هر طرف كه روم ناله‌هاى زار كنم ( 12 ) . B « من » ندارد ( 13 ) . H , B در كبر سن وفات يافته [ 132 ] : ( 1 ) . P قدوة الحفاظ سلطانعلى ( 2 ) . P « جمله » ندارد ( 3 ) . P مصافحه‌اش ( 4 ) . P به حضرت سيد كاينات صلى الله عليه و آله و سلّم مىرسد ( 5 ) . P عبارات داخل قلاب را ندارد ( 6 ) . P اغرّهء بخاراى شريف بود ( 7 ) . P , H بيشتر ( 8 ) . P به فقير طريق محبت داشت ( 9 ) . P « و به عزّ . . . ساخته بود » ندارد ( 10 ) . P و در وقت نزع به ملازمتش رسيدم فرمود كه منتظر بودم ( 11 ) . P رساله‌اى كه در باب مصافحه به دست شريفش نوشته بود به حقير لطف نموده رخصت فرمودند ( 12 ) . P شعر ( 13 ) . P هوا گيرد ( 14 ) . P , H ز پا فتاده در آن حال چشم آن داريم ( 15 ) . P و خطوط را خوب مىنوشت