مذكر احباب ( فارسى ) — الصفحة ١٧٣

[ 126 ] ذكر جميل افتخار « « 1 » » الأطبّاء مولانا محمّد « « 2 » »

فرموده « « 2 » » . فضايل بسيار داشت ، امّا « « 3 » » به واسطهء ضعف بصر فضايلش از « « 4 » » نظر اولو الأبصار پوشيده ماند . و اين دو بيت به دو منسوب است « « 5 » » :

ابيات « « 6 » »

هيچ شب نيست كه از هجرِ « « 7 » » توام ماتم نيست * بىتو روزِ منِ ماتم‌زده از « « 8 » » شب كم نيست

محرمى نيست كه گويد سخنِ من با او * آن‌كه گويد سخنِ من بر او ، محرم نيست « « 9 » »

در كبر سن فوت شد « « 10 » » .

[ 126 ] ذكر جميل افتخار « « 1 » » الأطبّاء مولانا محمّد « « 2 » »

ذات حميدهء صفاتش مجمع فضايل بود و در اكثر علوم ماهر ظاهر مىشد « « 3 » » . بيشتر اوقات شريفش « « 4 » » صرف مطالعهء طب « « 5 » » مىنمود و بر اغراض كليّاتش وقوف يافته « « 6 » » و حلّ اشكال اسباب و علاماتش كه كنوز رموز و اشارات است ، نموده « « 7 » » ؛ قانون شفاى دلهاى خسته را ساز نمودى « « 8 » » و ذخيرهء عالم عقبى ساخته ، علاج مرضى « « 9 » » طلبا لمرضات اللّه كردى . و پيوسته از كسوت ملازمت مخلوع بودى و در لباس استغنا تعيّش نمودى « « 10 » » ، به جايزه و مرسوم سلاطين التفات « « 11 » » نفرمودى .

[ [ اكثر اطبّاى زمان از شاگردان اويند . و در ديگر علوم نيز تلامذهء رشيد رسانيده بود . و اين نظم در مناقب مولاناى مذكور از مؤلّف اين اوراق است و هو هذا « « 12 » » ] ] :

( 2 ) . P , K از مناقبش در مجالس النفائس امير كبير عليشير كرده ( 3 ) . P « فضايل . . . امّا » ندارد ( 4 ) . P در ( 5 ) . P اين دو بيت از اشعار اوست ( 6 ) . P « ابيات » ندارد ( 7 ) . B , H در هجر ( 8 ) . H , B را ( 9 ) . P آن‌كه آرد سخن او بر من محرم نيست ( 10 ) . P « در كبر . . . شد » ندارد [ 126 ] : ( 1 ) . P مفخر ( 2 ) . P محمد + مزيد ( 3 ) . P « ظاهر مىشد » ندارد ( 4 ) . P شريف را ( 5 ) . P , H مطالعهء كتب طب ( 6 ) . P , K به طبع وقّاد بر اعراض كلياتش وقوف يافته ( 7 ) . P و علامات او را كه كنون رموز آثارست نموده ( 8 ) . H , P خسته ساز كرده ( 9 ) . P , H مرضى + را ( 10 ) . H , P و پيوسته از خلعت ملازمت مخلوق مخلوع بودى و در كسوت استغنا تعيش نموده ( 11 ) . P التفاتى ( 12 ) . عبارات داخل قلاب در به اين صورت آمده : « اكثر اطباى زمان طب را پيش مولانا خواندند و در ساير