مذكر احباب ( فارسى ) — الصفحة ١٥٨

[ 108 ] خواجه‌زادهء كابلى

نترسم از ستمش ناتوان شوم ، ترسم * كه ناتوانىِ من بيند و ستم نكند « « 5 » »

چنين كه فكرِ دهانِ تو بُرد شوقى را * عجب كه جاى « « 6 » » به سر منزلِ عدم نكند

[ 108 ] خواجه‌زادهء كابلى

جوانى خوش‌صورت و نيكو سيرت بوده « « 1 » » و در بخارا تحصيل علم مىنموده « « 2 » » و به خوش‌طبعى مشهور است و اين مطلع به دو منسوب است : « « 3 » »

نظم

[ [ مرا پرسى كه از خوبان ترا خيل و سپه چند است * عجب شاهى كه از ديوانه مىپرسى كه مَهْ چند است

و به ميرزابخش على به مطايبه پيش مىآمده . اتفاقا مجلسى بوده و طعام مىكشيده‌اند ، پشت گوشت لاغرى در نظر ظاهر شده ، خواجه زادهء كابلى در بديهه گفته :

بيت

در ميان پشتِ لاغرى ديدم * گفتم اين پشت جزم‌بخشْ على است

و از جمله اشعار اوست اين غزل كه بغايت خوب واقع شده « « 4 » » ] ] :

غزل

خيالِ آن خمِ ابروى چون هلال خوشست * اگرچه دور خياليست « « 5 » » اين خيال خوشست

به شامِ عيد نظر مىكنم « « 6 » » به ابرويش * كه شامِ عيد نظر جانبِ هلال خوشست

به رنگِ زرد « « 7 » » كنم عرضِ حالِ خود با او * كه پيشِ يار به اين رنگ عرضِ حال خوشست

( 5 ) . H , P دو بيت : بسوختم . . . و نترسم . . . مقدم مؤخّر است ( 6 ) . P تكيه [ 108 ] : ( 1 ) . P جوان نيكو سيرت خوش صورت بوده ( 2 ) . K , P در آنجا تحصيل نموده ( 3 ) . P , K و اين غزلش نيكو واقع شده ( 4 ) . P عبارات داخل قلاب را ندارد ( 5 ) . P چنانست ( 6 ) . P مىكنى ( 7 ) . P , K عجز . . .