مذكر احباب ( فارسى ) — الصفحة ١٥٧

[ 107 ] مولانا شوقى « « 1 » »

نظم

قاضى ار منع مَىْ نفرمايى * يارِ مايى ، برادرِ مايى

[ 106 ] هجرى مروى « « 1 » »

[ 106 ] هجرى مروى « « 1 » »

جوانى « « 2 » » فاضل بوده و به رسم تجارت سير جهان مىنموده « « 3 » » . [ اشعار خوب و گفتار مرغوب دارد « « 4 » » ] و اين مطلعش نيكو واقع شده است « « 5 » » :

نظم

غريبِ كوى تو كس نيست اين‌چنين كه مَنم * غريب‌تر كه به خاطر نمىرسد وطنم

در تبريز وفات يافته « « 6 » » ، در پشتهء سرخاب مدفون است .

[ 107 ] مولانا شوقى « « 1 » »

[ 107 ] مولانا شوقى « « 1 » »

اشعار شوق‌انگيز و گفتار ذوق‌آميز دارد و سخنانش خوب و مرغوب واقع شده است « « 2 » » . و اين غزلش سراسر خوب است و بغايت نيكو واقع شده « « 3 » » :

غزل

ز ناز گرچه سخن با من آن صنم نكند * بدين خوشم كه سخن با رقيب هم نكند

ز سايهء قدت اى سروِ گلرخ « « 4 » » آسوديم * خداى از سرِ ما سايهء تو كم نكند

بسوختم عَلَمِ قبرِ خود ز آتش آه * كه چون سواره رسى توسنِ تو رَمْ نكند

[ 106 ] :


( 1 ) . H , P مولانا + هجرى مروى ( 2 ) . P جوان ( 3 ) . P و در كسوت مهاجرت سير بلاد هند مىنمود ( 4 ) . H ؛ H « اشعار . . . دارد » ندارند ( 5 ) . P اين مطلع غريب از گفتار دلفريب اوست ( 6 ) . H , P فوت شده [ 107 ] : ( 1 ) . P مولانا شوقىاند خوئى ( 2 ) . P « و سخنانش . . . است » ندارد ( 3 ) . P و اين غزلش بغايت دلفريب است و شهرت عظيم دارد ( 4 ) . P سروناز