مذكر احباب ( فارسى ) — الصفحة ١٥٥

[ 103 ] مولانا سنگى

غزل

ز راه راست گر آهنگ « « 55 » » مىكنى به حجاز * ز اصفهان گذرى جانبِ عراق انداز

به ناقه زَنْگُله در گردن از رهاوى بند « « 56 » » * ز بوسليك حُسينىْ صفت برآر آواز

مشو بزرگ و ز روى نياز كوچك باش « « 57 » » * در آن « « 58 » » مقام به عُشّاقِ بينوا پرداز

كَوَشت و ماره و كَردانيه چو برخوانى « « 59 » » * نواز پردهء نوروز و سَلمك و شهناز « « 60 » »

به گوشِ جان شنو از كوكبى كه كرد ادا « « 61 » » * به چار بيت ده و دو مقام و شش آواز « « 62 » »

گويند : از هرى به مشهد امام رضا رفته و در بازگشتن به دست قطّاع الطريق شهيد گشته « « 63 » » . و اين مقطع او بغايت خوب و مرغوب واقع شده « « 64 » » :

چون كوكبىِ حيران ، شادم به غم خوبان * عشق است « « 65 » » مرا پيشه ، هركس هنرى دارد « « 66 » »

[ 103 ] مولانا سنگى

از سنگ ، نام قريه‌اى است از ولايت فرغانه « « 1 » » . سخنان محكم متين « « 2 » » دارد و اين مطلع او مخيّل و رنگين واقع شده « « 3 » » :

نظم

سنگىِ مسكين ندارد قدر اندر جاى خويش * لعل را قدرى نباشد تا برون نايد ز سنگ

- كالنقش فى الحجر باقى مىماند ( 55 ) . P , H چو آهنگ ( 56 ) . P به ناقه زنگله در پرده رهاوى بند ( 57 ) . P مشو بزرگ ز راه نياز و كوچك باش ( 58 ) . P اين ( 59 ) . ز گوشت پاره ( H مايه ) و گرد آينه چو برخوانى ( 60 ) . P شهباز ( 61 ) . B اذا ( 62 ) . P به چار بيت ده دو مقام شش آواز ( 63 ) . P « گويند از هرى . . . گشته » را ندارد ( 64 ) . P و اين مقطعش بىنظير افتاده ( 65 ) . B « است » ندارد ( 66 ) . بعد از شعر اين عبارت در آمده : « وقتى كه از هرى به بخارا مراجعت نموده ، در راه شهد شهادت چشيده [ 103 ] : ( 1 ) . H , P از سنگ فرغانه است ( 2 ) . H , P « متين » ندارد ( 3 ) . P و اين مقطعش رنگين و آبدار است