مذكر احباب ( فارسى ) — الصفحة ١٤٧

[ 95 ] ذكر جميل حيدر عليشير « « 1 » »

دوش كه پيكان او « « 17 » » در دل تنگم نبود * چون جرس بىزبان « « 18 » » هيچ صدايى نداشت

دوش چو آمد « « 19 » » طبيب بر سر بيمار عشق « « 20 » » * چون مرضِ عشق بود هيچ دوايى نداشت

دوش حريفان به هم چنگ و نيى مىزدند * نى ز نوا « « 21 » » مانده بود چنگ صدايى نداشت

كشتنِ عادل ترا هيچ تفاوت نكرد * پادشه كامران « « 22 » » فكر گدايى نداشت

[ 94 ] ذكر جميل مظفر بيگ برلاس « « 1 » »

از امراى معتبر خراسان بوده « « 2 » » . صورت خوش و سيرت دلكش داشته و پيوسته جليس مجالس او شعرا بوده‌اند « « 3 » » و به شعر توجّه تمام مىنموده ، و اين مطلع آبدار از گفتار شكّربار اوست « « 4 » » :

نظم

كارِ فرهادِ بلاكش سربلندى داشتى * گر به جاى زورِ بازو دردمندى داشتى

[ 95 ] ذكر جميل حيدر عليشير « « 1 » »

از اقرباى امير كبير است « « 2 » » . حضرت مخدومى مولانا « « 3 » » عبد الرّحمن جامى - قدّس سرّه السّامى - در تعريف امير عليشير فرموده‌اند « « 4 » » : « گوهر نظمش بزرگتر از آن است كه هر محلّ از نظم « « 5 » » صدف آن تواند بود و هر مقام از شعر شرف آن تواند يافت » . تخلّص اشعارش به آنچه از اين معمّا مفهوم مىگردد ، نامزد گشته به اسم نوايى « « 6 » » .

كُنه نامش در تخلّصها نيابد هيچ‌كس * بر لبِ ما بندگان از وى نوايى دان و بس « « 7 » »

( 17 ) . P يار ( 18 ) . P بىندا ( 19 ) . P , H كه آمد ( 20 ) . P , H غم ( 21 ) . P , H ندا ( 22 ) . P محتشم [ 94 ] : ( 1 ) . P « بيگ » ندارد ( 2 ) . P , H + است ( 3 ) . P جليس مجلس شعرا بوده‌اند ( 4 ) . P و اين مطلع از سخنان دلكش اوست [ 95 ] : ( 1 ) . P ذكر جميل امير حيدر عطيشى ( 2 ) . B « از اقرباى . . . است » ندارد ( 3 ) . P مولوى ( 4 ) . P در تعريف امير مذكور مىفرمايند كه ( 5 ) . P هر محل به هر نظم ( 6 ) . P تخلّص اشعارش ازين معما نامزد گشته مفهوم مىگردد ( 7 ) . P بر لب پايندگان از وى نواهى دان اگر