مذكر احباب ( فارسى ) — الصفحة ١٤٠

[ 87 ] ذكر جميل مولانا شمس الدين محمد جامى « « 1 » »

وقتى كه شيخ عماد الدّين را شهد شهادت مىچشانيده‌اند « « 35 » » ، اين دو رباعى را خوانده‌اند « « 36 » » :

رباعى -

در مسلخِ « « 37 » » عشق جز نكو را نكشند * لاغرْصفتانِ زشتخو را نكشند

گر عاشقِ صادقى ز كشتن مگريز * مردار بُوَد هرآنچه او را نكشند

در عشقِ تو رسمِ سرفرازى اينست * عشّاقِ ترا كمينه بازى اينست

با تيغِ تو گر سرم جدا شد چه عجب * شايد كه ترا بنده‌نوازى اينست

مىگويند كه « اصطلاحات علمى « « 38 » » بر شيخ مكشوف شده بود » ، و اين از جمله « « 39 » » نوادر است .

اشعارش خوب « « 40 » » و گفتارش مرغوب بوده ، « « 41 » » و اين دو بيت از جمله اشعار « « 42 » » مليح و گفتار فصيح شيخ « « 43 » » است كه مذكور مىگردد « « 44 » » :

نظم

زخمِ تيغش را به جانِ ناتوان مىخواستم * بر سر آمد آنچه من عمرى « « 45 » » به جان مىخواستم

رازِ خود گفتم نهان ، دارم ز خلق امّا سرشك « « 46 » » * كرد ظاهر آنچه از مردم نهان مىخواستم

در حوالى چهل سالگى بوده « « 47 » » كه شهد شهادت چشيده . و مشهدش در مشهد امام رضا [ عليه السلام ] است « « 48 » » .

[ 87 ] ذكر جميل مولانا شمس الدين محمد جامى « « 1 » »

برادر اعزّ ارجمند « « 2 » » مولانا عبد الرحمن جامى است ، از خوش‌طبعان معتبر است « « 3 » » . طبع سراينده‌اش

( 35 ) . P چشانيده‌اند ( 36 ) . P خوانده ( 37 ) . B مطبخ ( 38 ) . P به ( 39 ) . P « جمله » ندارد ( 40 ) . P خوش ( 41 ) . P + است ( 42 ) . P از مقالات ( 43 ) . P حضرت شيخ ( 44 ) . H , P « كه . . . مىگردد » ندارد ( 45 ) . P بر سرآمد آنچه من او را ( 46 ) . P راز خود گفتم نهان مىدارم از خلق و سرشك ( 47 ) . P + جوانى جميل بوده ( 48 ) . P و مشهدش رضاست ؛ H + اللهم نوّر مشهده [ 87 ] : ( 1 ) . P « شمس الدين » ندارد ( 2 ) . P , H برادر حضرت ( 3 ) . B « از خوش . . . است » ندارد