مذكر احباب ( فارسى ) — الصفحة ١٣٨
[ 86 ] ذكر محامد « « 1 » » شيخ عماد الدّين فضل اللّه ابن خواجه علاء الدّين « « 2 » » على بن خواجه كمال الدّين نعمت اللّه برزش‌آبادى طوسى قدّس اللّه سرّه
فصل چهارم از باب اوّل « « 1 » »
فصل چهارم از باب اوّل « « 1 » »
در ذكر جماعتى كه اين فقير « « 2 » » ايشان را ملازمت نكرده ، و به سنّ شيخوخت نرسيده ، درگذشته‌اند و در غير بخارا مدفون گشته‌اند . « « 3 » »
[ 86 ] ذكر محامد « « 1 » » شيخ عماد الدّين فضل اللّه ابن خواجه علاء الدّين « « 2 » » على بن خواجه كمال الدّين نعمت اللّه برزش‌آبادى طوسى قدّس اللّه سرّه
[ 86 ] ذكر محامد « « 1 » » شيخ عماد الدّين فضل اللّه ابن خواجه علاء الدّين « « 2 » » على بن خواجه كمال الدّين نعمت اللّه برزش‌آبادى طوسى قدّس اللّه سرّه
از خلفاى اعظم حضرت شيخ حاجى محمد خبوشانى است « « 3 » » . نقل است كه « « 4 » » شيخ در واقعه‌اى ديدند كه بازى « « 5 » » در دست ايشان نشست « « 6 » » و رويش به آدمى مىماند و نامش شهبازخور است .
بعد از آن « « 7 » » واقعه خادم به عرض رسانيده كه « جوانى به ملازمت آمده » . چون نظر شيخ بر او افتاده ، به همان شكل باز نموده . و در همان مجلس صيد گشته . و بعد از انابت به خدمت « « 8 » » مأمور شده ، نفس نفيسش « « 9 » » را در خلوت ، غالب به مجاهده مشغول گردانيده و به صيقل ذكر آينهء دل را در حلقهء روحانيان بطورى مصفّا ساخته كه محلّ مشاهدهء اسرار خفى و انوار غيب الغيبى گشته و اطوار سبعه را در دوازده روز طى كرده . چون ماه شب چارده از افق ولايت كبرى طلوع نموده و به خاصيّات تجلّيات آثاريّه و افعاليّه و صفاتيّه و ذاتيّه مشرّف گشته و قدم در دايرهء كمال نهاده « « 10 » » - ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ .
والد فقير مىفرمودند كه هنوز شيخ عماد الدّين ملتجى نشده بود « « 11 » » كه خطّ اجازت حاصل [ 86 ] :
( 1 ) . P « از باب اوّل » ندارد ( 2 ) . H , P كه فقير ( 3 ) . H مدفونند ، P و در بخارا مدفونند ( 1 ) . P , H ذكر جميل . . . ( 2 ) . P « علاء الدين » ندارد ( 3 ) . P از خلفاى اعظم جناب شيخ حاجى محمد است ( 4 ) . P « نقل است كه » ندارد ( 5 ) . بازى + شكارى ( 6 ) . H , P نشسته ( 7 ) . P « آن » ندارد ( 8 ) . H به خلوت ( 9 ) . P , H نفيس ( 10 ) . P نهاده + كه ( 11 ) . P , H نگشته بود