مذكر احباب ( فارسى ) — الصفحة ١١٧

[ 56 ] امير كمال الدين ناطقى « « 1 » »

از طبقهء سادات رفيع الدرجات است و پيوسته « « 2 » » در لباس تجرّد تعيّش مىنموده « « 3 » » و هرگز به جهت دنيايى « « 4 » » ممنون كسى نمىبوده « « 5 » » . اوقات در تحصيل علم مىگذرانيده « « 6 » » ، آخر الأمر « « 7 » » جاذبهء صحبت « « 8 » » درويشان او را به سلسلهء عليّه خواجگان - قدّس اللّه تعالى أرواحهم - به مبايعت حضرت « « 9 » » مولانا خواجگى - قدّس سرّه - مقيّد ساخته . اشعار سنجيده و گفتار پسنديده دارد و اين غزل آبدار « « 10 » » از گفتار شكّربار اوست كه ثبت مىگردد : « « 11 » »

نظم

آن‌كه در مجلس سخن زان زلفِ چون زنجير كرد * صورتِ حالِ پريشانِ مرا تقرير كرد

دانش‌ْآموزى كه شرحِ سورهء يوسف نوشت * مصحفِ روىِ دلاراى ترا تفسير كرد

آن‌كه شب افسانه از كوهِ غمِ فرهاد گفت * از غمِ چون كوه و « « 12 » » بارِ محنتم تعبير « « 13 » » كرد

تا ز مادر آمدم از هجر هستم تلخكام * دايه گويا چاشنىّ عشقم اندر شير كرد

[ [ عاقبت چون ناطقى سر در پريشانى نهاد * هركه در زلف تو گم ، سررشتهء تدبير كرد « « 14 » » ] ]

و اين رباعى را به او نسبت مىكنند ، و چهار تشبيه دارد و هر چهار خوب واقع شده : « « 15 » »

[ 56 ] :

( 1 ) . P , H امير ناطقى ( 2 ) . P « و پيوسته » ندارد ( 3 ) . P مىنموده + است ( 4 ) . H , P دنيا ( 5 ) . P , K نبوده است ( 6 ) . P اوقات مبروره را در تحصيل صرف مىكرده ( 7 ) . P آخر ( 8 ) . P محبّت ( 9 ) . P او را به سلسلة الذهب خواجگان كشيده به متابعت حضرت مخدومى ( 10 ) . P « آبدار » ندارد ( 11 ) . H , P « كه ثبت مىگردد » ندارد ( 12 ) . P « و » ندارد ( 13 ) . B تقرير ( 14 ) . P بيت داخل قلاب را ندارد ( 15 ) . P هر چهار تشبيه او نيكو افتاده