مذكر احباب ( فارسى ) — الصفحة ١٠٥

[ 44 ] ذكر جميل ملّازاده مولانا عبد الغفار « « 1 » »

مىگفت كه " پادشاه گجرات او را در قفس كرده « « 45 » » بود " . و اللّه أعلم بالصّواب .

طبعش نيكو « « 46 » » است و اشعار خوب و سخنان مرغوب دارد . و اين غزل او بسيار خوب واقع شده : « « 47 » »

غزل

سحر كه صحنِ چمن پر گل شقايق بود * چمن به كامِ دلِ عندليبِ عاشق بود

ز راه مقصد اگر تافتم عنانِ طلب * ز همرهىِّ رفيقانِ ناموافق بود

ز خطّ و خالِ تو آموختم دقايقِ عشق * زهى مجاز كه مجموعهء حقايق بود

چو ريخت خونِ من از دردِ دل خلاص شدم * مرض علاج‌پذير و طبيب حاذق بود

نداشت طاقتِ جور و جفاى او ايّوب * اگرچه بر همه اقران به صبر فايق بود

[ 44 ] ذكر جميل ملّازاده مولانا عبد الغفار « « 1 » »

از اشراف ولايت تاشكند است . مدّتى به طريق « « 2 » » استحقاق در منصب عاليقدر قضا متمكّن بوده و افادهء فضايل مىنموده « « 3 » » و فرايض را نيكو نظم كرده « « 4 » » . اشعار سنجيده و گفتار پسنديده « « 5 » » دارد . و اين مطلع او مشهور است [ و ] در السنه مذكور « « 6 » » :

بيت

از رَمَد گرديدهء ما دردِ بىحد كَرْد كرد * اين‌كه محروم از جمالش « « 7 » » كرد ما را ، درد كرد

و اين مطلع را به جهت ميرزا جادم نام جوانى گفته است و بسيار موجّه واقع شده : « « 8 » »

بيت

بهرِ دل بردن به مسجد آمد آن رعنا و مست « « 9 » » * نعره از اربابِ دين آمد برون ، كين جادم است

( 45 ) . H , P مىگفت كه گجرايتان او را قفس كردند ( 46 ) . P ظريف ( 47 ) . P اشعارش خوب و گفتارش مرغوب است و اين غزلش بسيار خوش واقع شده است . ( 1 ) . P ذكر جميل مولانا زادهء عبد الغفار ( 2 ) . P « طريق » ندارد ( 3 ) . P كسب فضيلت مىنموده ( 4 ) . P نظم نيكو كرده ( 5 ) . H , P سنجيدهء خوب ؛ گفتار سنجيده ؛ B پسنديده مرغوب ( 6 ) . P و اين مطلعش بسيار مشهور است ( 7 ) . B وصالت ( 8 ) . P ميرزا جادم بسيار خوب موجه گفته ( 9 ) . P رعناى مست