مذكر احباب ( فارسى ) — الصفحة ١٠٢

[ 43 ] ذكر جميل خواجه ايّوب « « 1 » »

زمان غلبه و استيلاى تركمانان « « 59 » » مولانا مدح خواجگان آنچنان مىگفت ،

كه كسى را مجال منع نبود ، « « 60 » »

و هيچ‌كس نمىتوانست كه نكته‌اى بر ملّا بگيرد . « « 61 » »

وقتى كه والد شريفش تفسير را تمام كرده ، مولانا فخر الدّين تاريخى گفته « « 62 » » و جناب مولانا « « 63 » » در وصف آن تاريخ اينچنين فرموده : « « 64 » » « فرزند ارجمند - لا زال قدره عليّا « « 65 » » و قلبه صفيّا - در اتمام تاريخ اوراق « « 66 » » رباعى انشاء كرده و هو هذا :

تاريخ « « 67 » »

با خامه كه اين نامهء اقبال نوشت * و اقبال سخن « « 68 » » بايمن الفال نوشت

گفتم مه و سال و روز و تاريخ نويس * فى الحال دوم ز شهرِ شوّال نوشت

و اشعار لطيفش در السنهء شعرا و فضلا مذكور و مشهور است « « 69 » » . و اين رباعى آبدار به او « « 70 » » نسبت مىكنند :

رباعى

آيينهء نور است رخِ يار امشب * گو مه « « 71 » » بنشين در پسِ ديوار امشب

فارغ شده‌ام دمى ز اغيار امشب * اى صبح دمِ خويش نگه دار امشب

گويند : در جانب او به مدفون است ، « « 72 » » و العلم عند اللّه ، او به مىداند .

[ 43 ] ذكر جميل خواجه ايّوب « « 1 » »

ولد خواجه ابو البركه است كه در عين شباب « « 2 » » به هرى رفته بوده . و بغايت « « 3 » » بىقيد و بدمعاش

( 59 ) . در زمان تركمان ( 60 ) . ملّا مداح خواجگان قدس الله ارواحهم مىگفت و كسى را مجال منع نبود ( 61 ) . « و هيچ‌كس . . . بگيرد » ندارد ( 62 ) . P به جهت اتمام تاريخى گفته ( 63 ) . P مولانا حسين ( 64 ) . P در وصف تاريخ چنين مىفرمايند ( 65 ) . K قدرة علينا ( 66 ) . P در تاريخ اتمام اين اوراق ( 67 ) . P رباعى ( 68 ) . P و انجام سخن ( 69 ) . P در السنهء شعرا مذكور مىگردد ( 70 ) . P اين رباعى را به دو ( 71 ) . H , P اى مه ( 72 ) . P وفاتش در خراسان است و مىگويند دراو به مدفون است ( 1 ) . P ذكر خواجه ايوب ابو البركة ( 2 ) . P از اكابر شهر سبز است خواجه ابو البركة در زمان شباب ( 3 ) . P « بوده و بغايت » ندارد