مذكر احباب ( فارسى ) — الصفحة ٩٦

[ 38 ] ذكر جميل خواجه ضياء الملة و الدّين يوسف « « 1 » »

[ [ عجب شربتى صافى دلپذير * به شيرينى و رنگ چون شهد و شير « « 12 » » ] ]

عجب « « 13 » » پر برآمد از آن « « 14 » » كامِ او * كه لبريز گرديد از آن « « 15 » » جام او

ز تو چشم آن دارم اى بحرِ جود * كه هرچند دير آمدم ، زود زود

دهى آب كِشتِ خرابِ مرا * كنى راست تعبيرِ خوابِ مرا

بعد از آن واقعه « « 16 » » مرض « « 17 » » به صحّت مبدّل گشته « « 18 » » . و چون به سنّ شباب رسيده ، آغاز « « 19 » » كسب فضايل نموده [ [ و حضرت ملّا كافيه را شرح نيكو به تقريب مخدوم‌زاده كرده‌اند « « 20 » » ] ] ، و در اوّل آن ذكر نموده‌اند : « « 21 » » « سمّيتها بالفوائد الضّيائية لأنّها لهذا الجمع و التأليف كالعلّة الغائيّة » .

و وجاهت « « 22 » » مخدوم‌زاده به مرتبه‌اى بوده « « 23 » » كه ضياى يوسفى از افق جمالش در مصر ملاحت و صباحت طالح و لامع مىنموده « « 24 » » . و عزيزان زمانش « « 25 » » به نظر قبول خريدار بوده‌اند . و سلاطين عظام و خواقين كرام به حضرت ملّا از روى احترام و نيازمندى تمام « « 26 » » تحف و هدايا مىفرستاده‌اند . و بدين سبب اقمشهء نفيسه و آلات طلا و نقره و نقود بيشمار برايشان جمع شده « « 27 » » .

و مخدوم‌زاده بعد از ايشان داد سخا و كرم « « 28 » » را داده و به نوعى عمل نموده كه از درجات بذل و انعام دقيقه‌اى فروگذاشت نشده . و به مضمون إكرم الضّيف در اكرام و احترام مهمانان بغايت مبالغه مىنموده ، « « 29 » » تا به حدّى كه از « « 30 » » براى هركس عليحده طبخى مىنموده « « 31 » » و در مطبخ او « « 32 » » اسباب پادشاهانه دايم مهيّا « « 33 » » مىبوده .

و ملّا اخى گوينده « « 34 » » در خدمت مخدوم‌زاده « « 35 » » بسيار مىبوده ، مىگفت كه : " عجب خلقى خوش داشت و كسى را به تقصير رد نمىكرد " . « « 36 » »

( 12 ) . B بيت داخل قلاب را ندارد ( 13 ) . H , P چنان ( 14 ، 15 ) . P ازو ( 16 ) . P « واقعه » ندارد ( 17 ) . P مرض + او ( 18 ) . K گشت ( 19 ) . P « آغاز » ندارد ( 20 ) . عبارات داخل قلاب در نسخهء B به اين صورت آمده : و خدمت مولانا بتقريب ندارد ( 21 ) . K كرده‌اند + گفته سميتها . . . ( 22 ) . P « و وجاهت » ندارد ( 23 ) . P مخدوم‌زاده در كبر سن به مرتبه‌اى بود ( 24 ) . P در مصر ملاحت لامع و طالع مىنموده ( 25 ) . K و عزيزانش ( 26 ) . P , K از روى احترام نيازمندى تمام نموده است ( 27 ) . P اقمشه و طلاى بسيار نقود و بيشمار جمع كرده بود ( 28 ) . P « و كرم » ندارد ( 29 ) . P و در اكرام مهمان مبالغه مىنموده ( 30 ) . P بجاى « تا به حدى كه از » « و از » آمده ( 31 ) . P مىفرموده ( 32 ) . مطبخش ( 33 ) . P « دايم مهيا » ندارد ، H + مىگويند كه از ظرف مسين سيصد عدد و باقى را بر اين قياس بايد كرد ( 34 ) . P گويند ( 35 ) . P ملازاده ( 36 ) . P عجب خوش خلق بود كسى به تقصير رد نمىكرد