مذكر احباب ( فارسى ) — الصفحة ٩٥

[ 38 ] ذكر جميل خواجه ضياء الملة و الدّين يوسف « « 1 » »

جهت دفع ملال و كلال نظمى خيال مىنموده « « 28 » » . [ [ و قصيده‌اى در منقبت امام على بن موسى رضا گفته‌اند وقتى كه به زيارت امام مىرفته‌اند « « 29 » » ] ] . و اين دو بيت از آن در اين درج درج مىشود « « 30 » » :

نظم

امامى كه روبندِ خيلِ ملايك * به حرمت حريمِ درش را به شهپر

پرِ « « 31 » » قدسيان است فرشِ مطافش « « 32 » » * نگويى رخامست يا سنگِ مرمر

[ 38 ] ذكر جميل خواجه ضياء الملة و الدّين يوسف « « 1 » »

ولد اشرف ارجمند حضرت مولانا « « 2 » » نور الدّين عبد الرحمن جامى است قدّس سرّه ، كه بنان بيان و قلم دو زبان در تعريف و توصيف ايشان به عجز و قصور معترف است . و مخدوم‌زاده را صورت خوب و سيرت مرغوب بوده ، و حضرت مولانا « « 3 » » به مخدوم‌زاده التفات بسيار مىنموده‌اند . و در صغر سن او را مرضى عارض شده « « 4 » » ، خدمت مولانا عبد الغفور او را در كنار حضرت ملّا نهاده « « 5 » » ، و ايشان توجّه به حضرت قطب الأبرار حضرت « « 6 » » خواجهء احرار - قدّس سرّه - نموده‌اند و ايشان را غيبتى دست داده « « 7 » » ، در واقعه ديده‌اند كه حضرت خواجه به او به لطف پيش آمده‌اند .

و آن « « 8 » » واقعه را در سلك نظم آورده‌اند : بدين نوع : « « 9 » »

مثنوى

يكى شب به خواب آنچنان ديدمش * كه چون غنچه در خرقه پيچيدمش

به پيشِ تو آوردم امّيدوار * به رحمت گرفتى سرش در كنار

نهادى به لطفش دهان بر دهان « « 10 » » * فرو ريختش از دهان در دهان « « 11 » »

( 28 ) . P گاهى به جهت رفع ملال خيال به شعر مىنموده ( 29 ) . P عبارت داخل قلاب را ندارد ( 30 ) . P و اين دو بيت از افادهء شريف و افاضهء لطيف او در اينجا درج افتاده ( 31 ) . P سر ( 32 ) . P مطاحش [ 38 ] : ( 1 ) . P ذكر جميل نتيجهء شريف خواجه ضياء الدين يوسف ( 2 ) . P ولد اشرف حضرت مولوى نامى ( 3 ) . P ملّا ( 4 ) . K , P مرض واقع شد ( 5 ) . H , P نهاده‌اند ( 6 ) . P « حضرت » ندارد ( 7 ) . P « و ايشان . . . داده » ندارد ( 8 ) . P « و آن » ندارد ( 9 ) . P درآورده مىگويد ( 10 ) . P در دهن ( 11 ) . P فرو ريختش آب را در دهان