مذكر احباب ( فارسى ) — الصفحة ٩٠
[ 35 ] ذكر مولانا مايلى « « 1 » »
بيت
زاهد ننهد يك قدم از صومعه بيرون * بر خويش جهان را چُه بلا تنگ گرفته
[ 34 ] ذكر خواجه حسين علاء الدّين « « 1 » »
[ 34 ] ذكر خواجه حسين علاء الدّين « « 1 » »
از تجّار معتبر بخارا بوده « « 2 » » و دايم به سلاطين معامله مىنموده . « « 3 » » يك نوبت « « 4 » » مبلغ چهار هزار تنگه‌اش در سر كار خانى « « 5 » » مانده ، اين رباعى را گفته و به تقريبى « « 6 » » به عرض حضرت عبيد اللّه خان رسانيده :
رباعى
دارم سخنى و « « 7 » » مىكنم پيشِ تو عرض * چون هست اداى اين سخن بر من فرض
در صورت قرض و فرض انداز نظر * كز فرض به يك نقطه زياد آمد « « 8 » » قرض
خان را بغايت « « 9 » » خوش آمده ، قرض را مع هزار تنگهء خانى ديگر صلهء شعرش لطف نموده . « « 10 » »
[ 35 ] ذكر مولانا مايلى « « 1 » »
[ 35 ] ذكر مولانا مايلى « « 1 » »
در استادى شهرهء شهر و نادرهء عصر بوده و سراج منير سرّاجان برنا و پير از صفاى كارخانهء او روشنى مىيافته . و زين با تزيين او را تجار « « 2 » » تا بلغار و چين برده به نمونه نگاه مىداشته‌اند « « 3 » » .
اشعار رنگين دارد و اين غزل « « 4 » » از سخنان « « 5 » » شيرين اوست :
غزل
من ز مجنون در طريقِ عاشقى كم نيستم * غايتش ديوانه و رسواى عالم نيستم
[ 34 ] :
( 1 ) . P حسين علاء الدينى ( 2 ) . P + است ( 3 ) . P به سلاطين معاملات مىكرده ( 4 ) . P « يك نوبت » ندارد ( 5 ) . P عبيد الله خان ( 6 ) . P « و به تقريبى » ندارد ( 7 ) . P « كه » ( 8 ) . P آمده ؛ H زياده آمد ( 9 ) . P « بغايت » ندارد ( 10 ) . P قرض او را به نقد هزار تنگه صله لطف نموده‌اند [ 35 ] : ( 1 ) . P مايلى سراج ؛ H ذكر + مولانا . . . ( 2 ) . P و تجار زين با تزيين او را ( 3 ) . P و به رسم نمونه ( 4 ) . P داشته‌اند ( 5 ) . P سخن