مذكر احباب ( فارسى ) — الصفحة ٨٣

[ 26 ] مولانا ميرشادى

و اين مطلع نيز به ملّا منسوب است : « « 22 » »

مطلع

هر زمان گردى ز كوى دوست سر برمىكند * تا كدام افتاده آنجا خاك بر سر مىكند

[ 25 ] مولانا روحى طبيب [ بخارى « « 1 » » ]

[ 25 ] مولانا روحى طبيب [ بخارى « « 1 » » ]

مردى بغايت فاضل بوده « « 2 » » و در علاج امراض « « 3 » » يد بيضا مىنموده ، و اشعار نيكو دارد و از آن جمله « « 4 » » اين مطلع به دو منسوب است :

ز هر سو مىرسد دردى و اندوهى و سودائى * كجايى اى اجل آخر تو هم سر بر زن از جائى

[ 26 ] مولانا ميرشادى

[ 26 ] مولانا ميرشادى

از قريهء جويبار است و جواهر نظمش آبدار . و در فنّ « « 1 » » شعر مشق « « 2 » » بسيار كرده و سير النّبى را نظم ساخته « « 3 » » . و اين بيت « « 4 » » از آن جمله است :

بيت

دَرِ گنجِ سعادت باز كردم * حكاياتِ نبى آغاز كردم

و در قصايد قوّتى تمام داشته « « 5 » » و معانى خوب را در عبارات مرغوب مؤدّى مىگردانيده . « « 6 » »

بيت

به لفظِ خوب معنى درج كن ورنى « « 7 » » چه حاصل زان * كه يوسف بركشى از چاه و اندازى به زندانش

( 22 ) . P و اين مطلع را نيز به ملّا نسبت مىكنند [ 25 ] : ( 1 ) . B " بخارى " ندارد ، براساس P افزوده شد ( 2 ) . H , P بسيار فاضل بوده ( 3 ) . P مرض ( 4 ) . P « از آن جمله » ندارد [ 26 ] : ( 1 ) . P « فن » ندارد ( 2 ) . P مشقّت ( 3 ) . P كرده ، H سيرة النبى ( 4 ) . P دو + بيت ( 5 ) . P قوت تمام دارد ( 6 ) . P مىنمود ( 7 ) . K و گرنه