مذكر احباب ( فارسى ) — الصفحة ٦٩

[ 18 ] « * * * » ذكر جميل سند المحدّثين خواجه مولانا [ ابن ] روزبهان اصفهانى

مولانا عبد العلى برجندى نوشته كه : " در اصفهان مسجدى است كه هركس در او سوگند دروغ خورد ، عضوى از اعضايش « « 20 » » خلل‌پذير شود " البتّه « « 21 » » .

قطعه

چار شهر است عراق از رهِ تمكين گويند * طول و عرضش صددرصد بود و كم نبوَد « « 22 » »

اصفهان كَاهْلِ جهان جمله مقرنّد بر آن * در اقاليم چو آن شهر معظّم نبوَد

همدان جاى شهان كز قِبلِ آب و هوا * در جهان خوشتر از آن بقعهء خرّم نبوَد

قُم به نسبت كم از اينهاست و ليكن او هم * نيك نيك ار چه « « 23 » » نباشد بدِبد هم نبوَد

معدنِ مردمى و كانِ كرم ، شيخِ بلاد * رى بوَد رى ، كه چو رى در همه عالم نبوَد

خدمت « « 24 » » مولاناى مذكور « « 25 » » مفسّر نيكوخصال و محدّث شيرين‌شمايل بوده . هرگاه كه به منطق « « 26 » » فصيح و كلام بليغ « « 27 » » مليح تكلّم مىنموده ، مخاطب را « « 28 » » به حديث دل مىربوده .

مشكات « « 29 » » ضمير منيرش از اشعهء لمعات « « 30 » » مصابيح حديث نبوى پر نور بوده « « 31 » » و حصن حصين خاطر اكسير تأثيرش از احياى علوم « « 32 » » شريعت مصطفوى معمور « « 33 » » . و « « 34 » » تحصيل علوم در زمان يعقوب پادشاه نموده « « 35 » » و پادشاه مذكور از خوش‌طبعان مقرّب و « « 36 » » مشهور است و پيوسته در « « 37 » » ميان ايشان و سلطان حسين ميرزا « « 38 » » - نوّر اللّه مرتدهما - مراسلات و مكاتبات واقع مىشده است « « 39 » » و كتب حديث مشرّح گردانيده « « 40 » » و اكثر محدّثين ماوراء النهر « « 41 » » از تلامذهء اويند « « 42 » » . و محاكمهء نيكو 31 ميان اهل سنّت و اهل بدعت كرده « « 43 » » [ [ و در آن باب رساله‌اى مفيد ترتيب نموده « « 44 » » ] ] . و به درويشى اشتغال داشته « « 45 » » و به كلمات تامّات « « 46 » » « حسبى ربّى جلّ اللّه ما

( 20 ) . K اعضاى او ( 21 ) . P خلل پذيرد ( 22 ) . P بيت « چار . . . كم نبود » ندارد ( 23 ) . K هرچه ( 24 ) . P « خدمت » ندارد ( 25 ) . P « مذكور » ندارد ( 26 ) . P چون به منطق ( 27 ) . P « بليغ » ندارد ( 28 ) . P مخاطب به حديث مىربود ( 29 ) . K « شكات » ندارد ( 30 ) . K , P از شعبهء مايعات ( 31 ) . P « بوده » ندارد ( 32 ) . P , K خواطرش از اضاع علوم ( 33 ) . P معمور + است ، نسخهء P بعد از كلمهء « است » عباراتى در آداب مجلس حديث دارد كه چون ارتباطى به متن نداشت در پايان كتاب در قسمت اضافات نسخهء P خواهد آمد ( 34 ) . P و + مولاناى مذكور ( 35 ) . P نموده بوده ( 36 ) . P « مقرب و » ندارد ( 37 ) . P « و پيوسته در » ندارد ( 38 ) . P ميرزا سلطان حسين ( 39 ) . P مراسلات و مفاضات واقع شده ( 40 ) . P و كتب احاديث را شرح گرداند ( 41 ) . P « ماوراء النهر » ندارد ( 42 ) . P ايشانند ( 43 ) . P نوشته‌اند ( 44 ) . P داخل قلاب را ندارد ( 45 ) . P نموده ( 46 ) . P « تامات » ندارد