مذكر احباب ( فارسى ) — الصفحة ٦٣

[ 15 ] ذكر جميل ابراهيم ميرزا بن سليمان شاه ميرزا « « 1 » »

بىمانند بوده و پيوسته ترويج اهل فضل مىنموده « « 8 » » و ابواب تلطّف بر روى صلحا و فقرا مىگشوده « « 9 » » . و در بذل دراهم يد بيضا مىنموده « « 10 » » . [ روزى به شاعره‌اى مشاعره مىكرد ، آن ضعيفه گفت :

شاها تو شاعرىّ و نه در پايهء مَنى * من آفتابِ عرشم و تو سايهء منى

ميرزا در بديهه گفته :

از اشترانِ وَيْسِ قَرَن يك شتر مَنَم * من در قطارِ نرّم و تو مايهء [ منى ] « « 11 » » 30 « * »

اتّفاقا از آنجا كه تمنّاى سلطنت است « « 12 » » از بدخشان به طمع بلخ آمده ، كام حيات را به « « 13 » » زهر ممات تلخ گردانيد « « 14 » » . و در هنگام « « 15 » » قتل اين رباعى را گفته : « « 16 » »

رباعى

اى لعلِ بدخشان ز بدخشان رفتى * مانندهء خورشيد « « 17 » » درخشان رفتى

در دهر چو خاتمِ سليمان بودى * افسوس كه از دستِ سليمان رفتى

اشعار فارسى و تركى خوب بسيار « « 18 » » دارد و اين مطلعش مشهور است :

سنبلِ زلفش نه دل را « « 19 » » رام نتوانست كرد * شاخ نازك بود مرغ آرام نتوانست كرد « * * »

و اين مطلع تركى نيز به آن جناب نسبت مىكنند :

مطلع

هجر و درد و محنتى كيمكا ايتاى يار سيز « « 20 » » * چارهء كار يمنى « « 21 » » كيمدين انستانين دلدار سيز

( 8 ) . K , P پيوسته در ترويج فضل و فضلا بودى ( 9 ) . K , P بر رخ فقرا گشودى ( 10 ) . P نمودى ( 11 ) . P كلمهء داخل [ ] را ندارد ( * ) . H + و له : به خانه مژه از اشك سرخ بر رخ زرد * / نوشته‌ام غم دل رنگ بين و حال مپرس / ملالتيست دلم را اگر كنم تقرير * / تو هم ملول شوى موجب ملال مپرس ( 12 ) . P « اتفاقا . . . است » ندارد ( 13 ) . P « به » ندارد ( 14 ) . K , P نموده ( 15 ) . P و هنگام ( 16 ) . P خوانده ( 17 ) . P تابنده چو خورشيد ؛ H تابنده چو خورشيد ( 18 ) . P تركى بسيار ( 19 ) . P , H زلفش دلم را ( * * ) H + رباعى : آيينهء رخسارِ تو خورشيد نماست * / خطِّ رخت از سبزهء تر روح فزاست / هركس كه به رخ ديد خطِ سبزِ تو ، گفت * / سالى كه نكوست از بهارش پيداست ( 20 ) . P كيمون ارنائين يارسز ( 21 ) . P كارم نى