نصاب الصبيان ( فارسى ) — الصفحة ٥٥

در رموزات سجاوندى

تَنوينِ نون ساكِنَه حُكمش بدان ايمردكار * كز حكم او زِينَت بود اندر كَلامِ كردگار

اظهار كُن در حرف حَلق ادغام كُن در يَرمَلُون * مَقلوب كن در حَرفِ با در مابقى اخفا بدار

* * *

رَمزها از بهر وَقفت وضع كرد از قاريان * شَيخ ابو جَعفر سَجاوَندى كه مشهور است آن

مِيم و طا و جِيم و را صاد است و لا ايفَخرِ من * طا بود مُطلَق ز تام و زا مُجوَّز از حَسَن

جِيم جايز دان ز كافِى لا شمر رَمز از قَبيح * مِيم لازِم مگذر از وى كو بود كُفرٍ صَريح

لا اگر با آيه جَمعيِّت كند عَودش مَكُن * در ميان آيه است البَتّه بر وى عَود كُن

صاد رَمز از وَقف شد وَقت ضرورت در نَفسَ * بگذر از وى گر ترا باشد رسائى در نَفسَ