نصاب الصبيان ( فارسى ) — الصفحة ٤٧

در ذكر اسامى دردهائيكه از اسم خود مفهوم مىشود

مَعمَعانست و دِفؤ و حَرّ گرمى * زَمهرير است و بَرد قُرّ سرما

وَرد گُل دان و هِندِ با كاسنى * ارِج و طَيِّب و عَبِق بويا

نَعَم و وَحش چارپا و سَبُع * دد و جَبّانَه دشت و دار سرا

خَس چه كاهو و سَعتَر آويشن * مينويسند دوخ را حَلفا

مُورد آس و تروشه دان حُمّاض * حُلبَه شمليد هست ورَاب كُما

قِنوو بُسر است و طَلع با ترتيب * خوشه غوره شُكوفهء خرما

عَجُز است و وَرِك چه رِدف سرين * مثل و كُفوْ است و شِبه و نِدّ همتا

ناس و انس و اناس آدميان * پدر و مادر آدم و حَوّا

* * *

در ذكر اسامى دردهائيكه از اسم خود مفهوم مىشود

در ذكر اسامى دردهائيكه از اسم خود مفهوم مىشود

بشنو اى غيرت مه افلاك * وزن بحر خَفيف روشن و پاك

فاعِلاتُن مفاعِلُن فَعَلات * دردهائى كز اوست بيم هَلاك

خَشَن و لاذِعست « 1 » و اعيائى * خَدَرِّى و مُمَدَّد و حَكّاك

ناجِس و رِخوَه كاسِر و ضاغِط * و آن مُفسِّخ كز او عَضَلِ شد چاك

ضَرَبان و ثَقيل و ثاقِب باز * و آن مُسَلِّى كه او است اصل هَلاك

( 1 ) ن ل لادغست