آداب معاشرت از ديدگاه معصومان ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ١٧٢

133 - باب استحباب بوسيدن مؤمنان يك ديگر را ، و محل بوسه

از هيچ چيزى بعد از اسلام همانند بهره رساندن به برادر دينى در راه خدا بهره‌مند نمىشود آنگاه امام به فضل بن عبد الملك فرمود : اى فضل فقراى شيعيان ما را تحقير نكنيد ، زيرا فقير در روز قيامت همانند ربيعه و مضرّ شفاعت مىكند ، سپس فرمود : اى فضل اين كه مؤمن را مؤمن گفته‌اند براى اين است كه او به خدا ايمان آورده و امان خدا را دريافت داشته ، آنگاه فرمود : آيا نشنيده‌اى كه خداوند در بارهء دشمنانتان مىفرمايد : چون در روز قيامت شفاعت كردن يكى از شماها را براى دوستش ببينند ، مىگويند : « براى ما شفاعت‌كننده و دوستى نزديك و صميمى نيست » « 5 » .

133 - باب استحباب بوسيدن مؤمنان يك ديگر را ، و محل بوسه

1 - « 1 » امام موسى كاظم ( ع ) فرمود : هر كه به خاطر خويشاوندى خويشاوندش را ببوسد عيبى ندارد و جاى بوسيدن برادر « نسبى يا ايمانى » گونهء اوست و جاى بوسيدن امام پيشانى او .

2 - « 2 » امام صادق ( ع ) فرمود : بوسيدن دهان كسى سزاوار نيست مگر دهان زن ، و بچه كوچك .

3 - « 3 » امام صادق ( ع ) فرمود : دست و سر كسى نبايد بوسيده شود مگر پيغمبر ( ص ) يا كسى كه منسوب به پيغمبر ( ص ) باشد ( ائمه ( ع ) ، سادات و علما ) 4 - « 4 » على بن مزيد گويد : خدمت امام صادق ( ع ) رسيدم و دستش را گرفتم و بوسيدم ، حضرت فرمود : به هوش باش كه اين كار جز نسبت به پيغمبر ( ص ) يا وصىّ پيغمبر شايسته نيست .

( 5 ) فَما لَنا مِنْ شافِعِينَ ، وَ لا صَدِيقٍ حَمِيمٍ . الشعراء / 100 / 101 . ( 1 ) ( باب 133 ) : اصول كافى ، ص 402 ( باب التّقبيل ) ( 2 ) ( باب 133 ) : اصول كافى ، ص 402 ( باب التّقبيل ) ( 3 ) ( باب 133 ) : اصول كافى ، ص 402 ( باب التّقبيل ) ( 4 ) ( باب 133 ) : اصول كافى ، ص 402 ( باب التّقبيل )