روضة المنجمين ( فارسى ) — الصفحة ٠.٤٧

معنى برخى از لغات

ص 289 : بر چند لون باشذ يا بسرخى گرايذ

ص 295 : جامه دخانى بيشتر دارند

ص 404 : سپيذ باشذ با شكل گردى گرايذ

ص 420 : گندم‌گون

معنى برخى از لغات

معنى برخى از لغات

ص 18 : تيرست ( - سيصد )

ص 67 : موى خونين ، موى خونى ، هم خوانده مىشود و در نسخهء « ملك » « موى خوار » اين واژه در الفهرست ابن نديم « 1 » ص 612 در مورد بابك خرم دين آمده است :

« مادرش ) او را ( بابك را ) برهنه در زير درختى خوابيده يافت ، و ديد زير هر موئى از موهاى سينه و سرش خون نمايان است . . . »

ص 94 : آن سخن كه در فرح گفتيم نشكافته باشيم . ( شكافتن - باز نمودن ، بررسى )

ص 101 : اعتماد بر اين است كه تا بام روشن ( - فجر - پگاه - پديد آمدن بامدادين ) نتابد

ص 147 : شاهول - شاغول - شاقول

ص 171 : گوش داشتن ( - مراقب بودن ) گوش آن بايد داشتن كى ماه باز جاى خويش آيد

ص 288 و 289 : كشيدن ستارگان ( - شهاب - نيازك ) دليل بود بر رعدوبرق كشيدن ستارگان

ص 315 : رعدوبرق و سيول ( - جمع مكسر سيل )

ص 470 و 473 و 476 و 478 و 480 : كسلانى . از واژهء « كسل » به معنى سست و كاهل و بيمار

ص 473 تا 478 : شمارهء « دوازده » را « دوانزده » نوشته است

( 1 ) . الفهرست ابن نديم ، ترجمهء م . رضا تجدّد .