كافى پژوهى در عرصه نسخه هاى خطى ( فارسى ) — الصفحة ٢٩
9 / 1 . اجازات الكافى
اجازهء نصر تونى
ناصر الدين محمد تونى خراسانى ، مشهور به نصر تونى ، از دانشمندان قرن يازدهم است . او مدّتى ساكن مشهد بود و از ملّا محمد استرآبادى روايت مىكند .
نصر تونى از مدرّسان رسمى آستان قدس رضوى بود . او در مشهد ، كتاب الكافى كلينى و كتاب من لا يحضره الفقيه و خلاصة الرجال علّامهء حلّى را تدريس مىنمود . يكى از اجازاتى كه از نصر تونى به دست ما رسيده ، اجازهاى است كه در سال 1034 ق پس از اتمام تدريس اين سه كتاب ، به شاگردش تاج الدين اسماعيل مازندرانى نوشته است .
او در اجازه نامهء خود ، در بارهء الكافى چنين مىنويسد :
و قد قرأ علىّ فى أيّام إقامته فى المشهد المقدّس الرضوى - على مشرّفه ألف ألف صلاة و تحيّة - قرائة تشهد له بحسن الالتفات و المبالغة فى طلب النكات ، و كان - وفّقه اللّه لمرضاته - يسأل فى أثناء البحث عمّا يشتبه عليه و ما هو مظنّة الاشتباه ، ليفحص عنه فحصاً يتحقّق معه معرفته ليكون على بصيرة هو و من يأخذ عنه .
فمن جملة مقروئاته كتاب الكافى للشيخ الإمام الناقدة الجهبذة المحدّث الثقة عمدة الإسلام ، المشهور بين الخاص و العام ، أبى جعفر محمّد بن يعقوب الكلينى و هو يشتمل على ثلاثين كتاباً و كان قد قرأئه من أوّله إلى آخره كما ذكر . « 1 »
اجازهء طبرسى مازندرانى
يكى ديگر از مدرّسان الكافى ، ملّا محمدباقر طبرسى مازندرانى غروى ( م 1204 ق ) است . علّامه سيد محمدحسن بن عبد الرسول زنوزى خويى ( صاحب رياض الجنّة ) - كه در نجف نزد وى ، بخشى از اصول الكافى را قرائت نموده - در رياض الجنّة مىگويد :
وكان المترجم من الفضلاء العلماء فى المشهد الغروى .
( 1 ) . اين اجازه در سالنامهء ميراث اسلامى ايران ( دفتر چهارم ، ص 122 - 130 ) از روى نسخهء ش 532 مدرسهء نمازى خوى به چاپ رسيده و نسخهء ديگرى از آن در كتابخانهء مجلس ( فهرست 11 / 218 ) موجود است .